Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mam prośbe.Chciałbym się dowiedzieć czy ktoś z Was może wie czyj to wiersz ? bardzo mi na tym zależy by się dowiedzieć :)


To serce cierpi i cierpieć nie przestanie,
bo jego pani słuchać go nie chce wcale.
Ono jej mówi kocham chłopca tego,
lecz ona myśli ,że kocha innego.
On robi wszystko, by jej niebo przybliżyć,
a ona jest ślepa,nie dostrzega szcześcia swego.
On ją kocha tak wiernie i uparcie,
tak jak ona go rani nieustannie.
Tak,wieć dwa serca smucą się wielce,
pierwsze, gdyż jest ciągle odrzucane,
drugie zaś, bo niesłyszane.
Lecz nic nie trwa wiecznie,
miłość nie podsycana gaśnie.
Chłopca już nie ma,
a jego sercem inna juz włada.
Zaś dziewczyna w końcu usłyszała serce swoje
i w srugach deszczu gorzko zapłakała.
Płacz dziewcze,płacz,
bo straciłaś szczeeśćie swoje.
Smutna to historia,lecz prawdziwa.
Tak to w życiu wlaśnie bywa,
że przyjażń z miłościa często jest mylona.
Dlatego ważne jest byś słuchała serca swego,
gdyż tylko ono wskażę Ci drogę do szcześcia twego.

Opublikowano

hehe
ja jestem pewnie ze to nie jest wiersz 'żadnego z wybitnych poetów' ,co nie zmienia faktu ze zalezy mi na poznaniu autora.a autorem jest ktos znany...tylko nie wiem kto...

Opublikowano

i tu jest wlasnie problem bo na google spedzilem sporo czasu wpisujac prawie kazdy kawalek tego tekstu i nic,absolutnie nic nie znalazlem:/

i jedyne co mi przyszlo do glowy to zapytac sie na jakims popularnym forum...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...