Ostatnia droga.

[Tomasz H]

W drodze do nieba mijamy ludzi
Każdy tam idzie, niektórzy pod prąd
Trzymają paczki dobra i grzechu
Idą się zważyć z bagażem swym.
Nikt nikomu nie poda ręki
Każdy tajemny plan do celu swój ma
Nawet buty włożyli odwrotnie
By drugi człowiek nie trafił tam.
Z mądrymi minami i pewnym krokiem
Do wagi podchodzą nie liczni, co doszli
Reszta idzie bokiem - stara się, przez płot
By strażnik nie zważył życiowych dóbr.
Kładą złe słowa, kopnięcia psa,
Przekleństwa wbrew Bogu i zbyt najedzone żołądki.
Na drugą szalę dobre spojrzenia, świąteczne dla,
Cztery monety z kapelusza i telefon do przyjaciela.
Czekają aż waga wypluje bilet
Spoceni
Nadzy
Bez władzy.

Stukot maszyny, karteczka jest.
Uffff
Udało się!!!!!

06.08.2005 (Kawałek życia.)

[Veronique Sijka]

temat dobry, chociaż to nic nowego, dobry pomysł na zakończenie
ale technicznie - zdecydowanie mnie nie powalił no i ci "nie liczni"
pozdrawiam

[Czuczu]

fajny wiersz ale myśle że nie potrzebnie chciałes rymować w niektórych miejcach a w innych trzymac rytm by na końcu odrzuci i jedno i drugi przez to treść traci swoj prawdziwy wymiar i czytajac jest troche haotycznie ale tresc serio daje do myslenia i taka zyciowa pozdrawiam