Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Leżę pod strumieniem twojej niemocy
skupiając się na odpowiedniej intensywności przekazu
im więcej dajesz mi pola tym więcej z tego problemów
może z czasem dojdzie do kompromisu

a do tej pory jesteśmy tylko liniami żyć o których nic nie wiadomo
to co pozostało jest w zasięgu ust

Opublikowano

tytuł przywiódł i zwraca uwage więc plus. Wykonanie po części ciekawe dające do myślenia a więc i tu również plus. A minus za to że Cie nie lubie :>

Opublikowano

Cała pierwsza część wiersza jest prozą, dwa ostatnie wersy jeszcze jakoś można znieść.
Tytuł przyciaga uwagę, ale tylko tytuł i chyba o to autorowi chodziło. Chciał odwrócić uwagę od nieciekawej strści takim tytułem.

Opublikowano

Hmm.. coż.. tytuł rzeczywiście przyciągający, ale treść do mnie nie przemawia. Odnoszę wrażenie jakbyś chciał Twój wiersz na siłę "uambitnić", "upoetyzować", ja tego nie czuję, zbyt wyraźnie dociera do mnie ta zwykła - nie poetycka - treść. Na plus można policzyć to że wiersz nie jest banalny, ale moim zdaniem trochę przegadany poprzez sformułowania typu: "tym więcej z tego problemów" itp. No ale masz prawo nie zgadzać się ze mną, co zapewne nastąpi :) Serdecznie pozdrawiam. A.G.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a za co można mnie nie lubić jak się mnie nie zna?:)


chocby nawet za to ze jestes tutaj . rozpisywac sie nie bede :> wybacz :P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




chocby nawet za to ze jestes tutaj . rozpisywac sie nie bede :> wybacz :P


chyba mnie z kimś pomyliłaś

nie nie pomylilam. tak sobie zartuje. ze nie lubie za to ze jestes. eh zmykam :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @infelia Od tyranii sprzątania do lotu sterowcem - z humorem i czułością. Matka szuka rodziny ("mokrą ścierą dam po plecach!"), a ta przygotowuje niespodziankę imieninową. Kontrast "fartuch zaplamiony" - "klasa biznes dookoła świata" i miłość jako wyrwanie z codzienności. świetne!
    • @hollow man Apokaliptyczny obraz upadku cywilizacji. "Najpierw wypłukano z nas złoto" - wydarcie wartości, tożsamości, tego co cenne. Pozostało tylko wegetowanie i życie pozbawione sensu. Pajęczyny tkane w słońcu to piękny, ale tragiczny obraz bezcelowego wysiłku - czekamy "by rosa rozszczepiła światło", szukamy czegoś transcendentnego w wypłukanej rzeczywistości. Kosmos jest obojętny, a może wręcz drwiący. Koniec - "miasto stało się trumną i spłynęło do morza" - brzmi jak proroctwo. Wiersz o końcu, który nie przychodzi z huku, ale z wycieńczenia.
    • @Sylvia Schody w dół bez końca. Bo niektóre zejścia nie mają powrotu. Ściska gardło. Pozdrawiam. 
    • @tetu   Twój wiersz to diagnoza- poezja jako pusty rytuał (kawy brak, nikt nie słucha, losowanie zastępuje wybór) kontra moc prawdziwego słowa. Herbert, Miłosz jako duchy przypominające o powadze. Bardzo mi się podoba. Brałam udział w takim czytaniu w bibliotece - w ubiegłym roku czytaliśmy Kochanowskiego - trudny język, ale nikt nie ziewał. :) Wszyscy trzymali fason.  Fakt, ze też nikt nie pił kawy, bo była tylko woda. :) Pozdrawiam. 
    • Przypominasz bombę skonstruowaną w letnio-jesienne noce czarna wiedźma obracała w grabiach gałęzie szeptał srebrem płacąc ciszą wkupiony w jej istnienie zimne miał oblicze z twojej strony ciemnej po kwiatku pępek miodowy smak z ogonkiem z sadu
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...