jesień szumi

[Witold_Adam_Rosołowski]

szumi, szumi jesień
na rozstajnych drogach
jakby miała się wyszumieć
do samego boga
kędy wiatr z postronka
zrywa się wśród żagli
jakby kto go wódką poił
lub nadali diabli.

drzewa – szarpidruty
z liści wylizane
kreślą kręgi po niebiesiu
jakby też zalane,
słońce w żółtej hostii
wyszło pod horyzont,
jeszcze świeci, wpół zgaszone,
wpół słodkawe wino.

rzeki prąd zerwały,
nabrzmiały w korytach
nikt nie pyta o przyczynę
tylko z mostów zmyka
w pól nawietrznych banię,
w lasów jeżodrzewie,
szumi, szumi dookoła
szumi jesień rzewnie ...

[Witold_Adam_Rosołowski]

nikt nic nie napisał - czuję się trochę podle, ale jakoś wytrzymam

[joaxii]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I całkiem niepotrzebnie! No, ale dobrze, niech będzie, że zacznę. Wiersz mi się nie podoba, a to z racji tego, że tu, gdzie teraz jestem, jest piekielnie zimno, za oknem jest szaro i ponuro, i ogólnie rzecz biorąc nie potrzeba mi więcej jesieni, zwłaszcza tak świetnie zobrazowanej, jak Twoja ;) Poczytam go sobie w domu przy herbacie z cytryną i wiem, że wtedy mi się spodoba, i to bardzo. Przede wszystkim dlatego, że jest śpiewny, pełen ciekawych metafor, ma świetne (znaczy się nie częstochowskie) rymy i oryginalną stylizację. Jest nostalgiczny, ale nie sentymentalny. Dla mnie właściwie, po długich poszukiwaniach, jest jedna rzecz, do której mogę się przyczepić: "hostia słońca" - trochę zbyt oczywiste i patetyczne jak na taki swojski, przypominający ludową przyśpiewkę wiersz. I to by było na tyle.
Pozdrawiam, j.
PS: Szczególnie chciałabym zaakcentować dobre rymy, które są prawdziwym rarytasem w tym serwisie.

[Witold_Adam_Rosołowski]

dzięki za wypowiedź joaxii - też zastanawiałem się nad tą "hostią" właściwie to nie ma sensu z resztą a to że śpiewny to właśnie został stworzony do spiewania - gram na czymś tam i czasem takie wiersze snują mi się w głowie - może kiedyś kiedy powstanie tu dział "poezji śpiewanej" usłyszysz go - jeszcze raz dzięki - trzymaj się na tym mrozie i szybko wracaj do domu
pozdr. W_A_R
ps. ja też mam dość tej jesieni dlatego musiałem z siebie zrzucić kawałek oddechu - wiesz chyba o co mi chodzi

[Kasia]

Ależ ta Pana jesień się rozszumiała... i to na rozstajnych drogach :)
Bardzo mi się spodobał. Ale nie rozumiem "...w pól nawietrznych banię.."


Pozdrawiam Kasia
-chyba, że ta bania to bania... do przygotowania kolejnej jesiennej nalewki...

Hmmm to by było niepokojące, bo już wtedy nie wiem o czym jest ten wiersz... taak. :))))))

[Tommy Jantarek]

Na tym portalu drugi wiersz o jesieni, który da się przeczytać :-))
Faktycznie bardzo melodyjny, szkoda że tak późno, łatwiej byłoby znieść depresję jesienną, gdyby tak na początku tej pory roku wiersz byłby do przeczytania ;-))
Pozdrawiam

[anetzka]

Urzekł mnie Pana wiersz:))Jest prawie tak słodki jak pewne herbata:)))hih,nie no żartuje.
pozdrawiam
ania
p.s porywam oczywiście do u.

[Witold_Adam_Rosołowski]

dziękuję bardzo za komentarze - nie wiem co napisać - jeszcze pomyślę o tej "bani"
z pozdr. W_A_R

[Dorma]

Jestem pod wrazeniem..Takie metafory urzekaja mnie...Rymy sa..I to calkiem ladne..Dobry wiersz..
Przypominaja mi sie wakacje.. choc wiersz w jesiennym nastroju..