Nie kochasz mnie

[Wiktor G.]

"Miłość jest najwyższym
sensem istnienia."
Ernest Hemingway

miłość
jak obce to słowo
niczym śnieg za kołnierzem
idę przed siebie z tym

co niegdyś uważałem za
serce dziś to tylko
strzępy nadżarte
rdzą

nadal trzymam twoją
dłoń gdy zasypiam
jak stracony poganin
wierny swemu wyznaniu

tylko teraz już inaczej
gdy w tedy- pusto
w marzeniach
to już nie to życie

[piotr mały]

czyżby ktoś się rozczarował?no cóż to jest życie i tak bywa.w zasadzie nie podchodzą mi wiersze związane z miłością ale samego coś mnie dzisiaj naszło więc jestem na tak z jednego powodu ,przedstawił pan po prostu życiową prawdę-niewiem czy pańską-ale prawdę!

pozdrawiam

[Tali Maciej]

a dla mnie takie kliszowanie najstarszych wątków na świecie i w taki sposób jest tylko marnowaniem czasu, bo ani forma ani treść niczym nie zaskakuje, kiepskie powielanie

ja zdecydowanie na nie


pozdrawiam

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co do formy to musze się zgodzić. Ale panie Macieju wątki stare jak świat a nadal aktualne pomimo upływu czasu. Nie da się nie pisać o czymś, co zmienia człowieka. Formę postaram się poprawić. Ale przy wątkach zostanę.
Pozdrawiam!

[Jimmy_Jordan]

Heminway ma rację, co jest równoważne ze stwierdzeniem: ty masz rację.
Podobny ten twój wiersz do tej sentencji, ale po co ją przytoczyłeś?
Pozdrawiam

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sam nie wiem panie Jimmy.
Sentencja jest prawdą a mój wiersz to moja opinia. Jak sam zauważyłeś i sentencja i wiersz są podobne. Więc jest tu może po to by porównać moje zdanie ze zdaniem Hemingway’a. On napisał to trochę prościej. W jednym zdaniu. Ja musiałem napisać cały wiersz.

[M._Krzywak]

Nie tędy droga - klisza kliszy - kogo to ma zaciekawic ?
ale porównywac ten, hm, wiersz do Ernesta, to już przesada.
Ale jak kto chce... Ja na nie

Pozdrawiam.

[Wiktor G.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Domyślałem się, że będzie pan na nie panie Michale. Mimo pewnych niesnasek między nami cieszę się z pańskiej szczerej opinii na temat mojego wiersza. Mam nadzieję, że zawsze będzie pan skory do komentowania moich wierszy. Proszę jednak o rozbudowanie krytyki abym mógł się nią kierować. Dziękuje z góry.
Pozdrawiam

[M._Krzywak]

miłość - sama częstotliwośc używania tego słowa mnie odrzuca
jak obce to słowo - tutaj logika - jeżeli obce, to ciężko o nim pisac
niczym śnieg za kołnierzem - porównanie błędne - każdy prawie miał ten śnieg za kolnierzem
idę przed siebie z tym - czy rzeczywiście się idzie z tym śniegiem za kołniezrem dalej ?

a tak:
miłośc - słowo
niczym snieg za kołnierzem
zatrzymuje i gryzie

co niegdyś uważałem za
serce dziś to tylko
strzępy nadżarte
rdzą - to wbrew biologi :)

druga propozycja
co niegdyś uważałem za serce
zmienilo sie w strzępy
podarte i kruche

nadal trzymam twoją
dłoń gdy zasypiam - to jest juz zbyt banalne
jak stracony poganin - porównanie niezbyt własciwe - poganin tez wierzy
wierny swemu wyznaniu - no właśnie

tylko teraz już inaczej
gdy w tedy- pusto
w marzeniach
to już nie to życie

Tyle, bo własnie musze zmykac... Ale właśnie -unikac nie tematu, ale powtórzeń, związanych z podobna produkcją...

[Jay Jay Kapuściński]

zacznijmy od tytułu: Nie kochasz mnie - bardziej tandetnie i dosłownie nie można zacząć, naprawdę. Wiem jak jest na początku poetyckiej drogi, ale nauka powinna zaczynać się właśnie od tytułu. Czytam go sobie i myślę - kolejny gniot, już wiem czego się mogę spodziewać itd.


miłość - tego słowa to powinni zakazać młodym poetom
jak obce to słowo
niczym śnieg za kołnierzem - niesmaczne porównanie, zwłaszcza do takiego uczucia jak miłość (choćby nieszczęśliwa)
idę przed siebie z tym

co niegdyś uważałem za
serce dziś to tylko - "serce" :/ jak strzępy mogą być nadżarte rdzą? to nielogiczne; w ogóle nie pasuje ten fragment.
strzępy nadżarte
rdzą

nadal trzymam twoją
dłoń gdy zasypiam
jak stracony poganin
wierny swemu wyznaniu - "swojemu" raczej będzie lepiej

tylko teraz już inaczej
gdy w tedy- pusto "w tedy"? wtedy, chyba...
w marzeniach - marzenie, i znów słowo zakazane, w dodatku położone na następnej błyszczącej tacy
to już nie to życie


nie oceniam Twoich uczuć tylko wiersz, a on jest po prostu słaby. stoi sobie taka tacka słów, przeczytałem parę razy, zaraz zapomnę. o miłości można ładnie, co zresztą niedawno udowodniły niektóre osoby (konkurs jakiś był), więc radzę zajrzeć, zapoznać sie z lekturą, sądzę, że będzie to dobre "przetarcie" przed kolejnymi tworami.

jedyne co mogę napisać to, żebyś unikał dosłowności, słów, które poprzez lawinę wierszy stały się tak kiczowate i niestrawne oraz nieumiejętnie używane, że po prostu zgroza.
nie podoba mi się.

ale powodzenia życzę w przysłości,
początki zawsze są trudne