poranna kawa

[Ewa_Kos]

mija czas a my niezmiennie gotujemy
wodę na kawę filiżanki - dwie siostry
od lat tak samo grzeją nam dłonie

jak w starej komedii spłukujemy
pozory z siebie ryglujemy drzwi
by nowe nie psuło starych nawyków

sami zmyślamy sny zrywając
przydrożne marzenia zapełniamy
nimi wolne miejsca między nami

wiosna tego roku przyjdzie spóźniona
my czekając na właściwy moment
podsycamy napięcie szeptem

uśmiech musi zostać na zawsze
znów pachnie zaparzona kawa

[Eugen De]

mija czas a my niezmiennie gotujemy
wodę na kawę filiżanki - dwie siostry
od lat tak samo grzeją nam dłonie

jak w starej komedii spłukujemy
pozory z siebie ryglujemy drzwi
by nowe nie psuło starych nawyków

sami zmyślamy sny zrywając
przydrożnym marzeniom zapełniamy
wolne miejsca między nami

wiosna tego roku przyjdzie spóźniona
my czekając na właściwy moment
podsycamy napięcie szeptem

uśmiech musi zostać na zawsze
znów pachnie zaparzona kawa

Z Podszeptami pozdrawiam.

[stanislawa zak]

w stare zwyczaje nie wpuszczasz nowe?może to i dobrze, nawyki są ważne, a jeszcze te dobre...
Ewo, piękny wiersz, ciepły, liryczny, nawet melancholią okraszony
pozdrawiam ciepło

[le_mal]

Moja kawa to już chyba nawyk.
Nie wiem czy dobry czy zły,
ale nie obejdę się.
Marzenia są potrzebne
by je realizować.
Jest to pachnący serniczek
do porannej kawy.Pozdrawiam serdecznie:)

[Espena_Sway]

Ewo, bardzo ładnie, lirycznie, trochę nostalgii.

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

P.S. u nas wciąż zimowo, padał dziś * śnieg