każda lalka ranę ma

[ewa birk]

i przejdę przez mokry zimny trawnik i urwisko
do tej okropnej wody i zawsze już bedę szedł
pod nią , dalej, w kierunku wyspy

Berryman John

kiedy gasili światło budziły się w nim ropne paciorkowce
i nie wolno mu było, ale drapał punkciki po szkarlatynie
- tak naprawdę nikt nie wie co zobaczył mały John przez okno
sypialni, duży John na nic innego już nie umiał patrzeć
wyciągał rękę i karmił ptaki drepcząc dookoła zostawiał ślady
podobne do pętli, mówili - oddychaj, zapomnij

jedna z lalek urosła bardziej niż inne. połknęła słowa i
zaniemówiła - women on the verge of a nervous breakdown
wspomnienia jak sweter z żywej wełny. ciągną się z urodzin w urodziny
znowu płukanie żołądka, niewiele z pamięci - tylko małe blizny
czy wszystkie prawdziwe?

[Stefan_Rewiński]

Dla mnie ciekawe, dobre. Pozdrawiam. Stefan.

[ewa birk]

dziękuję za komantarze
i_e ...
szkoda, że Ci się nie chce ...
a Ci , którzy się dobrze znają widzieli wiersz
i bardzo, bardzo im się podobał...
angielski tu użyty jest bardzo prosty, poza tym
uważam, że ludzie w Polsce powinni znać ten język, bo
wszędzie można się porozumieć, po prostu ...


Stefan Rewiński ...
bardzo, bardzo dziękuję , że zaciekawiłam choć trochę...
)))

co najlepsze
ewa

[M._Krzywak]

świetna historia o lalkach... Och, Johny :)
Na lekcje polskiego w sam raz.

[ewa birk]

M. Krzywak ...
dziekuję bardzo
)))
co najlepsze
ewa

[Jimmy_Jordan]

Hmmm....
Fenomen i niewątpliwy ewenement na orgu. Jak poprzednik zresztą>
Czy John widział lalkę, bo strach wskazywałby raczej na wisielca, swoją drogą ciekawe porównanie...
Gienialne i nie mam do niczego zastrzeżeń, angielski też na zdrowie mi wyszedł...
Pozdrawiam Jimmy

[ewa birk]

Jimmy Jordan ...
dziękuję bardzo serdecznie za Twój komentarz
otóż , chodzą słuchy , że mały John zobaczył własnego ojca,
który popełnił samobójstwo ( ale czy widział? jak to się stało? niewiele
o tym... ) , dlatego pozwoliłam sobie na poezyjne gdybanie - powiesił się?
ciało dyndało jak lalka-kukła? ... zresztą wątek pętli jest dalej, ale to już o nim samym bardziej - Berryman nie mógł uwolnić się od " złego snu z dzieciństwa " - pił straszliwie,
niedoceniany przez innych jako poeta, zapadał na zdrowiu - jego neurotyczna i autodestrukcyjna osobowość nie umiała się przeciwstawić - popełnił samobójstwo zostawiając wspaniałe wiersze i torując drogę innym, podobnie jak on piszącym w stylu konfesjonalnym ...
))))

co najlepsze
ewa

[jacek_sojan]

pani Ewo, nie ma stylu konfesjonalnego, ale jest styl konfesyjny;

bardzo podoba mi się pani wiersz, widać potęgę inspiracji;
ale pod wierszem przydałby się odautorski komentarz wyjaśniający owe inspiracje, i tajemnicze dla wielu nazwisko Berryman John;
taka krótka, zgrabna notka odsyłająca pod właściwy adres; /kultura współżycia tego wymaga/;
a wiersz - świetny;
wszystko co dodam będzie zbędne tu i głupie; gratuluję! J.S.