Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


Wygaszę blask moich oczu
Noc nie będzie już straszna
Usiądę naprzeciw ciebie
Zapytam o nasze życie

Jutro nie nadejdzie
Dopóki nie będzie za późno

Wygaszę blask moich oczu
Noc przyjdzie jasna dziś
Nie ma słów dla nas
Nie ma nas

Wygaszę blask swoich oczu
Noc przyjdzie w brudnych butach dziś

Nie ma nas

Wygaszę blask moich oczu
Noc jest straszna
Nie ma nas
Nigdy nie było

Wygaszę blask oczu moich
Noc jest brudna dla nas
Jutro nie nadejdzie
Jest za późno już

Wygasiłam blask swoich oczu
Noc jest straszna
Ciągle widzę nas
A noc jest w brudnych butach

A ty wychodzisz z pokoju
Jednak nie ma nas
Wygasiłam blask oczu moich
Noc była straszna...
Opublikowano

Myślę,że za dużo powtórzeń...one nie wnoszą nic nowego. Nastrój osiągnłaś,ale tę jakby quintescencję pozostawiłaś ograbioną z przyczyny i skutku.

Czasem zaprzeczasz sama sobie:"Noc nie jest straszna" w tytule i potem "Noc jest straszna"w przedostatniej strofie i "Noc była straszna"w ostatniej.

Postaraj się nie wygaszać blasku Twoich oczu...z pewnością ich urok przyciągnie....

Pozdrawiam.
Irena.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...