Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

każdy inny (marzenia)

blazej jablonski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

blazej jablonski

blazej jablonski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

każdy inny, komuś winny, lecz o tym ni słowa
jest ciemna noc, deszczowa pogoda
i błądzę myślami między jawą a snem
w dłoni berło, w sercu skromna mowa:

wyglądasz lepiej? stać mnie na garnitur
zwą mnie mniej odważny, bardziej romantyczny
osiemnaście lat? o tak- dorośle to brzmi
czy jednak? ciągle jakieś skargi na mnie.

nie wiem gdzie teraz jesteś, słyszę pracę maszyn
może migawka w aparacie podziwia ciało twoje
a bóg zza chmur patrzy jak się męczysz
po ulicy zatłoczonej w niezapiętym płaszczu

dla ciebie kradnę cukierki ze sklepu
jak dziecko skaczę w deszczu ze szczęścia
z pastelowych kredek krzywe serca ci ślę
przebite niesymetrycznie strzałą amora

to jest pasja dla odważnych, żyć i marzyć...
zapisana na czarno-białych kartach historii
pełna tradycyjnych uśmiechów, okresów radości
o złych ni słowem pisnąć nie śmiem, marzenia

każdy z czegoś innego mógłby wiersz zbudować
z krzyków dziecka w kołysce, z pacierza
lub jak ja, z gościa co serce me odwiedził
i odkrywając swe wnętrze wciąż wzbudza apetyt

rozmawiamy o ustach poezji, która nas pokochała
nie piszę nic więcej – wybaczcie me skargi,
żaden ze mnie epik, prędzej muzyk zwariowany
a wiersz ten tobie dedykuję - śnij kochanie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Nurty dwóch rzek

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Simon Tracy... ta wodna, głębinowa toń plus cała oprawa, podoba mi się. Do tego taaaka piosenka..:) Hej hej. 
    • vioara stelelor
      Nie_gramatyczny podbierak

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Nata_Kruk Znakomite. Moje poprzedniczki już wiele powiedziały. Podziwiam, jak bawisz się językowym tworzywem, i nie jest to tylko takie efekciarskie ugniatanie ciastoliny - czuć tutaj mimo wszystko, polot, dbałość o humor, o jakąś treść - choć nonsensowną, to jednak poszczególne urywki są jak wyzwalacze dla różnych refleksji w głowie. Ot, taki jeden pierwszy z brzegu przykład.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny oksymoron, pojemny, i jest dla mnie osobiście - mocnym emocjonalnym triggerem. Życie to ciągłe oscylowanie między sprzecznościami, ale właśnie w tym ciągłym obijaniu się o siebie kontrastów i skrajności jest jego sens. Może dlatego, że ja zawsze żyję intensywnie i na krawędzi.   Bez nieustannej podejmowania prób, by znaleźć stan równowagi, niczego byśmy nie zdziałali, ale tak naprawdę wcale nas nie kręci homeostaza, tylko testowanie, jak daleko jesteśmy w stanie przegiąć wajchę i się nie zatracić.   Może tu też chodzić o odwagę - zarówno surowość, jak i żarliwość, wymagają jej, a w zależności od tego, na jakim etapie drogi się znajdujemy - musimy wybrać albo jedno, albo drugie.
    • Nata_Kruk
      Kapitańska tiara cdn.

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Simon Tracy... myślę, że oddał duszę temu Dagonowi, skoro tak. To mogłoby być dla mnie opowiadanie, mniej wiersz, naprawdę. Masz miejsca, w których brakuje przecinków, a część zastosowałeś, jak trzeba. Układ wersów... pominę, mnie się nieco inaczej układają zdania, ale ok. przyjmuję to, co podałeś. Na takie dłuuuugie pozycje potrzeba czasu i świeżej głowy do czytania. Ciekawam, czy Autor wie, ile tam tego złota i kamyczków..:)   Póki co zostawię serdeczne pozdrowienie.
    • MIROSŁAW C.
      Garmino reminiscencje przyrodnicze

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @viola arvensis Tragikomedia i jej skutki uboczne... :) Dziękuję, pozdrawiam. 
    • vioara stelelor
      Ćmy

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Ernest Guzik Ach, te pierwsze zauroczenia! Gdy wspomnienie sympatii miesza się z jasnością świtu :) Takie chwile bardzo by się chciało ocalić poetycko w formie wiersza.   Spróbuj jednak zacząć od pisania bez rymów. One na razie są dla Twojej ekspresji jak niedopasowane ubrania. Ani Twoje myśli, ani Twoje uczucia, nie czują się w nich swobodnie. Jak w źle dobranych butach - można tylko nabawić się halluksów. Spróbuj najpierw wyrazić to, co czujesz - za pomocą wiersza wolnego, bo jest tu wiele dobrych obrazów - 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                Z tego można zbudować już coś autentycznego, oddychającego :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...