Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

List do Ojca

Paulettta
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Paulettta

Paulettta

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

był czas zamknąć drogę
-więc zamknęłam
był czas ronić łzy
-uroniłam
był czas wykrzyczeć prawdę
-umilkłam...
był czas się bać
-zawsze jest...


nie dokończyłam scenariusza tato
zabrakło aktorów
została między nami cisza
zadomowiona już na językach
i coś co ma być przyjaźnią
obcinają sekundy


zostawimy się na rozstaju
obydwoje syci
jak na ironie tylko marzeniem

Smok

Smok

Opublikowano
Opublikowano

się znaczy jakiś zarys wiersza jest, pierwsza strofa mi się w ogóle nie podoba, a z dwóch pozostałych coś by się dało zrobić, chociaż w sumie :/ nadzieja jakaś jest.

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      na drabinie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Poet Ka @hollow man Podziękowania :)  
    • aff
      Rozwód

      Przez aff · Opublikowano

      Ładnie bardzo. Słowa, których dziecko nie wypowie, bo jeszcze w ten sposób nie potrafi. Podmiotem lirycznym jest chłopczyk, przez tę sporą, wyczuwalną  różnicę między nim a Tobą, tym bardziej przemawia cisza z ust takich dzieci. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • FaLcorN
      6 + 7

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @violetta   Uwielbiam
    • Kiedy Jest Dzisiaj
      Czy to jest to?

      Przez Kiedy Jest Dzisiaj · Opublikowano

      Kiedy czuję ostrosłup wbijający się w moje plecy, Czuję się… Dziwnie. Bo jest idealny. Proporcjonalnie rozkłada ból I dotyk. Ma też matematyczny kolec, Który przebija mi skórę. Czuję, jak kropla krwi spływa po nodze i spada w otchłań. Spada tak przez… Lata, Dekady, Wieki, Tysiąclecia, Eony, Aż w końcu dochodzi do nowej myśli. Co to jest? Wygląda jak chmurka, Ale nie ma jednoznacznego miejsca. To w zasadzie na co kapnęła kropla? Nie mam pojęcia. Jednak nagle wyparowała. Dokąd? Po chwili coś się materializuje. Ma kształt kuli, Choć nią nie jest. Jej krawędzie i ściany chcą zmienić kształt. Dlaczego nie mogą? Kula zaczyna się szarpać, Trząść. Aż imploduje W zerowy punkt. W perfekcyjny punkt. W sumie nie wiem czemu wydaje się doskonały. Może dlatego, że jestem w swojej głowie, Czyż nie?
    • iwonaroma
      na drabinie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @viola arvensis :) Miło  Dziękuję, również ciepło pozdrawiam:)       @Berenika97 Fakt, szamoczemy się. Już zdaje się jesteśmy na górze, a tu ... spadek (samopoczucia, zdrowia, okoliczności życiowych etc.) Nic to, trzeba znów do Góry:) Dziękuję        @Nata_Kruk No nie, ostatni musi być, bo dolny szczebelek to też np.drugi, trzeci od dołu, a przecież chodzi tylko o ostatni. Mnie powtórzenia nie przeszkadzają, jak również słowo 'owszem' - które dodaje trochę sarkazmu co akurat niekiedy lubię. Natomiast rzeczywiście końcówka może nie za bardzo, lecz Violi Arvensis się podobała to już tak zostawię. Dzięki za uwagi i pomyślunek nad tekstem oraz za serduszko (mimo wszystko:)) Również pozdrowienia            @Annna2 :) To prawda, odważni ciągną resztę. Oczywiście, nie chodzi o głupią brawurę, lecz odwagę przekraczania  Dziękuję:)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...