Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

dziekuje Panie Cogito

blazej jablonski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

blazej jablonski

blazej jablonski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dziękuję Panie Cogito za twoją jasność
że słowem wyrażasz drogę, jedyną i wieczną

idę przez grząskie moczary, przez cienie drzew
by zbawionym być i ujrzeć królestwo twoje

moją podporą będą słowa Twe nieśmiertelne
niczym woda w stanie ciągle zmiennym
lecz po odpowiednim przyrządzeniu
gasi pragnienie i skórę nawilża

verba volant, scripta manet, słowa Twe
przeżyją pierwszą młodzieńczą miłość
lata nauki, pracy, by w wieku podeszłym
jako dziadek z siwą brodą
grawerując wnukom w sercach te słowa
nauczę żyć i iść pod prąd z nadzieją odważnych

i będę szedł Panie Cogito po kałużach
przez podwórka czerwone skacząc przez mury
z potarganą czupryną i w lśniących butach
by przechodząc przez próg nie zostawił śladu

a w mych dłoniach nie będzie kamieni
jedynie tomik poezji twojej, czysta kartka i pióro

i w zniewolonym świecie, w zwierzęcym folwarku
nie poddam się świniom w brudzie kąpanym
i szczurom z przeklętą chorobą
lecz klęknę i całując najmniejszych
ukażę im krzywdy dzisiejszych czasów

Panie Cogito Hektorze Piękności
Będę Ci wierny
Idę

Oscar Dziki

Oscar Dziki

Opublikowano
Opublikowano

zazaimkowało sie osobowo. typowosci litaniowej skladni:/. jak wierszyk "do wiosny", tyle ze do pana cogito. no niefajnie.

i będę szedł Panie Cogito po kałużach
przez podwórka czerwone skacząc przez mury
z potarganą czupryną i w lśniących butach
by przechodząc przez próg nie zostawił śladu

powtorzenia z braku pomyslu.

pozdrawiam

Adam A

Adam A

Opublikowano
Opublikowano

Mi się podoba. Hołd złożony ideałom, w które ktoś wierzy. Coraz mniej takich, a powinny być. bo przecież każdy ma komu złożyć hołd.
Treściowo niezłe, kilka nawiązań do twórczości mistrza - Zbigniewa Herberta.
Technicznie 'mych', 'twych' etc. bym zmienił bo kiepsko to brzmi.

I wezmę do ulubionych.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Zjawiska

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Rozstąpiły się chmury. Zajrzało słońce. Wzleciał widmowy gołąb. Słońce przysłoniły chmury. Podziwialiśmy smugi. Pojawił się metafizyczny orzeł.  
    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      @Zbigniew Polit 1. Jestem innego zdania niż Pan, na temat wizerunku Kościoła Katolickiego. "Czarny piar", jaki roztacza Pan przede mną jest nie do przyjęcia. Pan zdaje się nie rozumieć paradoksów wiary katolickiej. A jeśli je Pan rozumie to opacznie, tendencyjnie, w "czarnych barwach". 2.  "Ludy żyjące przed chrześcijaństwem" zostały wymordowane przez chrześcijan? Przecież to nielogiczne! Przed Chrystusem nie było chrześcijan i ludy mordowały się nawzajem pod byle pretekstem. A kto mordował chrześcijan w Koloseum? Kto mordował chrześcijan w średniowieczu? Czyż nie Czyngiz-chan? To taka formalna uwaga. 3. Jeśli za oknem leży śnieg, to dla jednych ma on barwę szarawą, a dla innych niebieskawą. Dla Pana ma on barwę czarną. 4. Oto co pisze "sztuczna inteligencja" na temat polityczności KK:  "Formalnie Kościół Katolicki nie jest organizacją stricte polityczną, lecz wspólnotą religijną i instytucją wyznaniową. Z punktu widzenia teologicznego i prawnego jego głównym celem jest sprawowanie kultu oraz głoszenie doktryny religijnej, a nie zdobywanie czy sprawowanie władzy państwowej.  Jednak ze względu na swoją strukturę, historię i wpływ społeczny, Kościół pełni istotną rolę w przestrzeni publicznej, co często bywa interpretowane jako działalność polityczna". 5. Jeśli łudzi się Pan, iż odrzucając retorykę KK, świat stworzy nową retorykę, która będzie doskonała, tkwi Pan w "mylnym błędzie" (że zacytuje klasyka).   
    • Berenika97
      Do mnie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @APM   "Pochylona nad istnieniem"  a  obok jest kurz i burczenie w brzuchu. Ciekawe zestawienie! :)   Jesteś. W tym kruchym „teraz”. Nie spłoszmy ciszy.   Dzień niech goni, niech wiatr przelicza pyłki na słońcu.   A ty - w tym pochyleniu - piszesz świat, który wreszcie Cię słucha.
    • Berenika97
      gęste cienie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Rozumiem, właściwie to tak pomyślałam, ale wiersz ma uniwersalne przesłanie. W każdym bądź razie robi silne  wrażenie. 
    • Poet Ka
      Podaję mu dłoń... /Parasole podwodne

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena - choć symbole na obrazie przechylają szalę na stronę surrealizmu, ja dostrzegam w nim przede wszystkim płynność: kształty są rozproszone i niewyraźne, a kolory rozchodzą się powoli, nasycając formy przechodzące z jednej w drugą- jakby te kolory rozpraszały się w środowisku wodnym przy udziale światła. Podczas gdy klasyczny surrealizm operuje nieruchomością, gładkością, niepokojącą precyzją detalu i wieloznacznością, tu barwy i kształty są niepewne, rozmyte, płynne, przenikające się nawzajem, przechodzące z jednej/ jednego w drugą/drugi. @Migrena srebro, dym, podwodny świat, żółty pył na białym śniegu, płynna zmiana kształtów, wrażeń. Światło rozchodzi się, nocą widać śnieg, zieleń i jaskry. Kształty i obrazy są ulotne, zmienne, a nie nieruchome i wieloznaczne. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...