Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ze Szczaków w ziemię siemienną jak złoto
rękę by włożyć i skarb z niej wykruszyć,
jednako wszystkim biec tam tylko po to
by wyczuć coś, choć wiatr w tej dętej głuszy
jak igła w sianie albo grosik w trzosie,
a pójdź ty kiedy w pól garby po rosie

i niebo otwórz, co chmurą wystaje
i ziarno trzyma i zanosi wiatrem,
a dni i noce jakby pośród bajek
i takie kruche i na siew podatne,
że już tam wierzysz w księżycową orkę,
co głębi przepaść i grodzi pachołkiem

i między jawą a sennością, w której
ciosane bloki głucho wiatrem bają,
dartej przestrzeni komiczną posturę,
staniesz jak nigdy do siebie zmierzając,
a kiedy dojdziesz spojrzysz w dal, przez okno
oczu mrużeniem, a wokół Złotokłos.


-----------------------------------------------------
od autora:
Złotokłos – miasto między Grójcem a Piasecznem. Spróbowałem je zbudować wyobraźnią i wiatru pędem w dal jaką dzieli mnie z tym miejscem.

Opublikowano

twoje wiersza jak zwykle jak miód dla oka sielanka dla ucha,
jedyny minus to brak zaskoczenia, już przed wejściem miałem świadomość o czym będzie wiersz, i nie zaskoczyłem się, raczej bym powiedział strzeliłem w 10, wiersz na wysokim poziomie jak zresztą większość które miałem okazję przeczytać

pozdrawiam

Opublikowano

Na razie, te wiersze - twoje, najbardziej lubię czytać. Uczcie się poeci nowocześni jak się pisze wiersze. Toż to wzór rymu, taktu, tempa, wersowania, itd., itp., etc...

Pozdrawiam Piast

  • 8 miesięcy temu...
  • 3 miesiące temu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i znów niczego nie rozumiem
kto kogo zna? jaki Rutkowski?

jak mamy rozmawiać, to napisz
od początku do końca o co Ci chodzi

ja już wyraziłem zdanie, że wiersz powstał
bo ktoś mnie o niego poprosił i z tego powodu
mam obrywać?

z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Wcale nie odleciałaś - wręcz przeciwnie!  Masz absolutną rację - miasto, wieżowce, szkło - to wszystko jest symbolem tego, jak funkcjonujemy teraz. Bardzo cenię Twoje komentarze.  Serdecznie pozdrawiam. 
    • bardzo ładne   z pudełka wspomnień listy wypadły     dalej odpowiem postem wyżej  
    • @Marek.zak1 Marek jakie zwłoki, krokodyl by Ciebie zjadł :)) Tu akurat no problem :)) @piąteprzezdziesiąte Lubię takie czasem, choć nie zawsze jakoś super mi się udaje... W grze słów chodzi o to, by z ich gry wykrzesać prawdziwą i nieoczywistą głębię. I nie zawsze to się udaje niestety, tutaj powiało oczywistościami i powierzchownością za bardzo niestety... ://
    • @bazyl_prost   Dziękuję za opinię. O ile brak luzu mogę zrozumiec, bo to wynika z mojej osobowości - jestem taka "sztywniara", to  jednak nie rozumiem co dla Ciebie oznacza, że "kolory są ciężkie jak zaklinowane". Może to trafna diagnoza. :)  Pozdrawiam.  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za ten komentarz - i za ten cytatu. Rzeczywiście, most w relacjach międzyludzkich bywa kruchy, a egoizm potrafi go podważać.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Nata_Kruk Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że „stroje słowne" trafiły do Ciebie. Czasem sama nie wiem, czy dobrze ubrałam to, co chciałam powiedzieć -więc taki odzew bardzo pomaga.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lavlla nisu   Bardzo dziękuję za te słowa.    „Pustka w sercach i pustka między sercami" -  tak  pięknie ujęte.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @iwonaroma   Bardzo dziękuję!    „Aż druga strona też będzie mieć dość" - to smutne i prawdziwe zarazem. Czasem trzeba czekać na tę wspólną gotowość do zakończenia, a to potrafi trwać latami.   Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i to jest istotą wiersza   dwie baby na przeciw siebie na twarzach tkwi sztuczny uśmiech rozmowa zdawkowa i nie wiesz po co wałkują wciąż pustkę ... Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...