O pewnym przemądrzałym króliku

[Dorotagrobelna]

O pewnym króliku!

Wśród zwierzaków różnej maści
I wszelkiego też gatunku.
W całej okolicy znany
był króliczek- od rachunków.

Wielce dobrym był księgowym,
czym się chwalił gdzie się dało.
A, że przy tym rozrywkowy
wielu na nim się poznało.

Po wypitym każdym piwku,
ochoty mu przybywało.
Więc rozglądał się w te pędy,
by mu więcej zaszumiało.

Znany z tego, że w szlafroku
i w krawacie do remizy
gnał, gdy wyczuł, że impreza
Pozbyć go nie było siły.

Kiedy sobie dobrze popił
Wnet zaczynał też parkoty
I do panny, żony, wdówki
Uderzał zaraz w zaloty.

„Bo na całą okolicę
nasz króliczek z tego słynie.
Nie przepuści żadnej babie
Weźmie co mu się nawinie”

Czasem brał się do dziewczyny
Od wódeczki przyjaciela.
Czym rozsierdzał męską dumę
I gotowa była afera.

Kiedy w lipcu popił tęgo
w pewnym miejscu na łowisku.
Za podobny numer mało
nie dostał mocno po pysku!

Obrażony usiadł sobie
Na rurze na dużej grobli
I za chwilę kozła fiknął
Do stawu , w gaciach bez spodni.



Cały staw wpław potem przeszedł
czym sensację wielką wzbudził.
I z amoku pijackiego
Myślał , że już się obudził.

Postanowił wracać autem
Nie dał kluczy, tak się śpieszył,
Że po chwili nad kanałem
Na pniu auto swe zwiesił.

Drzwi otworzył a tu woda.
Dobrze, że wyszedł drugimi
Bo by auto go przygniotło
I nurknął by - żadne kpiny.

Gdy z pomocą ludzi wysiadł
I zobaczył co się stało
Zawył, lecz to nie był lament
Ja się wcale nie chwalę,
Ja po prostu mam talent!”


Przy pomocy właściciela
Z kanału wóz wyciągnięto
I kluczyki królikowi
Bezwzględnie wówczas zajęto.

Więcej szczęścia niż rozumu
Miał nasz królik tak czy nie?
Auto się nie uszkodziło
A skończyć się mogło źle!

Potem już jak trusia siedział
W mokrych gaciach i koszuli.
Już nie podskakiwał wcale,
Dał się odwieźć do swych króli..

Może ten epizod mały
Zmieni coś w króliczym życiu!
Przyjdzie pora na rozwagę
A zwłaszcza umiar przy piciu!?

[stanislawa zak]

króliczy umiar?- na domiar złego
jeszcze wykróliczy z niczego