wyczuwam ciebie po naprężeniach podłogi

[Patryk_Nikodem]

zbyt wiele realizmu wkradło się w założenia
znam już wszystkie te drogi i sposoby
osiągam chwiejność niszczę twoje parametry
zupełnie naturalnie

pesymistyczny alfabet braille’a
stopami skanuję nastroje ukryte w szczelinach podłogi

nocą za miastem horyzonty są zwyczajnie rozszerzone
więc okiennice domów odbieram bardziej wrażliwie
geometrycznie dzielą się we mnie myśli
szukam w tobie zaburzeń

dzielą nas światy a ja czekam na coś nowego
wsłuchując się w naprężenia parkietu

[Nechbet]

jestem na wielkie TAK dla tego wiersza Patryku :-) podoba mi się bardzo, płynnie i konsekwentnie poprowadzona linia wiersza, z uczuciem i piekna metafora, nie przesadzony z srodkami poetyckimi a wyposrodkowany, dla mnie cudeńko, milo bylo przeczytac ;-)


pozdrawiam cieplutko :-)

[Oscar Dziki]

przyzwyczailes mnie do wysokiego poziomu, a tutaj... jeszcze wyzszy niz zwykle. cos bym pokombinowal z tym "bardziej wrażliwie". przynajmniej skrócić do "wrażliwiej", ale najlepiej zastąpić jakimś słowem bardziej pasującym do metaforyki wiersza. oprócz tego za dużo synonimów zwyczajności. to ja już bym wolał dobrze wprowadzone powtórzenia. ale to tylko kwestie techniczne. i tak jest niezle.

[kalina kowalska]

a czemuś tego do Z nie wstawił, tam bardziej pasuje
a i dłużej by poleżał

pzdr