Przebłysk

[hewka]

kot z rudym uchem na parapecie
spogląda obojętnie na spękane słoje drzew
wgłębiam się w Karin czarne z bielą

to juz było. jednak myśli takie same
szukam pułapu który jeszcze się nie otworzył
przeciez nie jestem filozofem

pionki - czas nie rozwiązuje reguł dobra i zła
dawno i teraz zasycha łącząc nas obie
proch. to nie śmierć nie parzy
samotne słonce dotyka zaścianków
obojetne skąd jesteś

nie ma Jej - wyrosła ze swoich znaków
zaczekać nie chciała

"Białe. Gra toczy sie dalej. Garde la reine ! " Karin Boye

[stanislawa zak]

samotne słońce dotyka zaścianków
obojętne skąd jesteś
- piekne
pozdrawiam serd,

[Nechbet]

Ewciu Kochana ja go nadal nie rozumiem, czytam i czytam i nie wiem ;-((

buziaki słodkie:*

[Zielony promyczek]

Bardzo ładny wiersz, podoba mi się, jest taki filozoficzny, skłania do refleksji.