Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

upadłaś na śnieg machając rękami
i nogami wygniotłaś anioła
usta łapczywie chwytały płatki śniegu
turlalibyśmy się gdyby nie moje

przemakające spodnie sople drżały
od chichotów twoich nieuczesanych
włosów wychylających się spod czapki
tak głośno się śmiałaś aż zatrzęsło

bibułowym niebem i mną a teraz
zamarzłaś tajemniczo dygoczesz
z samotności zawinięta w jaśminowe
pajęczynki myśli których nie dajesz poznać





podziękowania za pomoc w warsztacie dla Eugen De :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bibułowe niebo to bardzo luźne skojkarzenie :) wyobraź sobie: leżysz na sniegu, patrzysz w niebo, sypie, lecą duże lekkie płatki, bardzo gęsto... i ten widok własnie - nakładających się prawie na siebie płatków skojarzył mi się z bibułą :) heh.. /wiem, pewnie nikt by nie wpadł na to ze to o to chodzi, hehe :D )

Espeno i Ona Kot dzięki za komentarze :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bibułowe niebo to bardzo luźne skojkarzenie :) wyobraź sobie: leżysz na sniegu, patrzysz w niebo, sypie, lecą duże lekkie płatki, bardzo gęsto... i ten widok własnie - nakładających się prawie na siebie płatków skojarzył mi się z bibułą :) heh.. /wiem, pewnie nikt by nie wpadł na to ze to o to chodzi, hehe :D )

Espeno i Ona Kot dzięki za komentarze :)

ja bym jeszcze na to jakos naprowadzil w tekscie. ale wiesz, podlug niektorych powinienem wywnioskowac to niebo z biografii, wiec moze nic nie rob:)

nie jestem zachwycony wierszem. miejscami topornie brzmi.

turlalibyśmy się gdyby nie moje
w ogole mam problemy z obrazowaniem sobie tego wierszydla. na przyklad jakos do mnie nie trafia jak sie tajemniczo zamarza, dygocze - szczegolnie, ze zaraz za tym stoi dookreslenie odtajemniczajace... no sporo tych metafor pobranych od kwiatkow

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...