Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tworzą krąg
zamkniętą kloakę
mają nosy haczykowate
dłonie obmierzłe, w nich
sępie pióra.

ich chamstwem jest życie
morałem, który trzeba zapisać
na kawałku szmaty
i nazwać wierszem.

20 Lutego 2006

Opublikowano

to proszę gdzie indziej flirtować z panem Stasiem
Doro, bo mój wiersz się zaczął ziewać...

Opublikowano

heeeehhhh.....hehhhhh.....
rozbawił mnie pan
panie bazet, fakt
nie zastanawiałem się długo
pisząć ten wiersz



pani kalino odpowiadam
pytaniem na pytanie:
czy piszę pani wiersze ?
czy uważa się pani za poetkę ?
czy uważa się pani za osobę wrażliwą ?

co innego śmiać się z poezji, co innego
z uczuć są one prywatną sprawą każdego
a pani ironia jest kiepska

i nie modna
czuję się urażony.

Opublikowano

Panie Kamilu odpowiadam wprost (bez tchórzliwych uników):
wiersze pisuję
nie uważam się za poetkę
moja wrażliwość ma charakter zmienny

owszem bywam lekko 'de mode'

proszę się nie czuć urażonym jako autor, ironia była lekka i wymierzona w pla, miałam na myśli (to dla tych którzy nie umieją czytać z ironii), że wiersz jest pełen goryczy nie do końca(mówiąc oględnie) uzasadnionej w tekście, zatem pomyślałam że może w życiu pla (a owo życie zna jedynie autor - stąd pierwsze zdanie mojego pierwszego postu) są motywy - chciałam po prostu lepiej zrozumieć, ale skoro to pana uraża, nie będę następnym razem czytać i komentować
ciekawe że, komentarz typu "bez sensu" wywołuje u pana taką reakcję: "heeeehhhh.....hehhhhh.....
rozbawił mnie pan
panie bazet, fakt
nie zastanawiałem się długo
pisząć ten wiersz"
sam sie pan przyznaje,że się pan nie zastanawiał, a jak ja prosiłam o wyjaśnienie, bo się w przeciwieństwie do pana zastanowiłam nad tym tekstem - to się pan uraża

zdrowia życzę

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nigdy nie pokona ciemność światła kłamstwo prawdy płacz uśmiechu   Zdrada miłości samotność czegoś co zwie się dom niewola wolności   Głupota mędrca zła wola dobra niewiara wiary hałas ciszy   I co najważniejsze nicość życia nie pokona bo jest zbyt ważne
    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...