Wiersz Węgielny

[sylwek zieliński]

Zbiegłem wczoraj z pełni akwarium srebrnego domu
Biegłem wąchając strużki krwi niepotrzebnej nikomu

Wołam mówię pisząc Wzywam płaczę krzycząc
Zbieram w usta ślady A usta pełne pewniej mruczą

Wierszu bądź mi kimś Zupełnie nowym
Bądź najtańszej wódki galonem stulitrowym

Żebym już nie mógł karmić swojej nędzy żeby
Tobą trucizną gardło swoje spalić I nie żebrać

Więcej o tanie gwiazdy co już martwe na wzór
Wody wymodlonej zgniłej przez robaków chór

Kroplą potu co kapie mi z nosa na papier
Żądam byś był choć pętlą założoną na bakier

Albo wieżą bezzębną spacyfikowaną lub
Nie okratowaną Wiarą tak płytko przeze mnie

Poznaną Kobietą z jej martwymi członkami Kaleką
Bez członków za to z nie mniej martwymi piosenkami

Idiotą co się z deszczu nieba słońca chleba
Cieszy Bezbarwną bezdenną bezwonną butlą cieczy

Bądź czaszką trupią niech wydłubię oczy lasem
Ciemnym może w końcu cię w nim zgubię

Bądź wreszcie drgnieniem powieki w nagość ubranej
Bym wiedział że żyję gdy wstanę nad ranem

[Nata_Kruk]

Sylwek, dlaczego wiersz węgielny..?...z całego zapisu, podoba mi się bradzo samo zakończenie.. ale tylko to, przykro mi..:( Serdecznie pozdrawiam...:)

[nimue]

troche jakbys w czestochowie tworzyl...
pozdrawiam :)

[sylwek zieliński]

Wiersz Węgielny dlatego, że miałem ochotę na mały paradoks, już wyjaśniam:
Z powodów osobistych oraz różnych wydarzeń w moim życiu, których nie będę tutaj opisywał (bo to nie powinno Nikogo obchodzić), postanowiłem dać "węgielny". Nawiązując do takiego kamienia, który kładzie się pod nowe budynki itd. A jeżeli ma to być paradoks, to może to oznaczać dwie rzeczy: albo kamień nie jest węgielny (etc.), albo brak okoliczności, aby go położyć. Tyle.

pozdrawiam, i przykro być Ci wcale nie musi