Optymin*

[Krzysztof]

Często brakuje nam optyminu i werwy
I szarymi myślami zabijamy natchnienie,
Na życie i los swój narzekamy bez przerwy,
Narzekamy ciągle na szare istnienie.

Oskarżamy w głupocie wszelką nadzieję,
Nie pozwalając optymizmu zabłysnąć,
Stwarzamy sobie ciemną ideję,
I już nie możemy z niej wybrnąć.

W pamięci utrwala się tylko przegrana,
Zasłaniając piękne wspomnienia,
Cała przeszłość zamienia się w dramat,
Całe życie w kolebkę cierpienia.

Więc pędźmy od siebie tą szarość,
I nie pozwólmy odejść w ukrycie,
Niech w sercu gorącym trwa radość,
Niech w każdym człowieku trwa życie!

*Optymin - myśli i nastawienia wzmacniające poczucie radości i szczęścia

[teraa]

jest sens komentować takie wierszy. jak Alter Net powiedziała, za dużo zarzutów możnaby wytoczyć. polecam najpierw poczytać. i te przemyślenia jeszcze hmmm niby nie powinno sie krytykować, ale wymagają wczesniej przemyslen, nie wiersza.

szarość jest potrzebna. to infantylne sie od tego odwracać. sram na utopie.

tera

[Krzysztof]

Mile widziałbym wszelką krytykę, przydałaby mi się.

Szarość musi być, ale bez przesady. Szkoda, że pani spędza część życia srając, gdy można cieszyć się tymi chwilami.

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy nie powinno być "optymizmowi"? "ideję" też bym zmienił na "ideę" i nie zepsułoby to rymu.

Całość jak dla mnie zbyt optymistyczna, ale wiersz obrazuje odczucia autora.
Ja po prostu nie jestem aktualnie w nastroju do czytania takich wierszy.

Pozdrawiam

[Krzysztof]

"Optymizmu". Coś nigdy jeszcze nie słyszałem, żeby ktoś powiedział na jakikolwiek utwór "zbyt pesymistyczne". Słyszę tylko zarzuty optymizmu, choć dużo kto nie poznał naprawdę tego zdrowego optymizmu.