Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ROZMOWA…/”DUSZA SKOŁATANA”

Wiesz – spytałem kiedyś Boga
Czemu dziecko cierpieć ma
A On tylko na mnie spojrzał
Jakby pytał – czy to ja

I skruszone oczy moje
Opuściłem aż na dno
A On wiedział czemu pytam
Jakie myśli serce rwą

„Panie Boże spraw jedyny
Bym uwierzył w dobroć Twą
Daj zaufać przeznaczeniu
I poprowadź drogą swą

Daj mi teraz Panie siłę
Bym czas próby przetrwać mógł
By me dziecię nie cierpiało
Więc podaruj mi ten cud”

Pan wysłuchał moją prośbę
Ale sobie coś zostawił -
Kiedy na to przyjdzie pora
Znowu będzie mnie próbował

Opublikowano

rzeczywiście, temat ważny, ale można to było lepiej zrobić.
rymy mi tu nie pasują. poza tym chyba głównie w wierszu chodzi o tą próbę, a najwięcej miejsca zajmuje banalna modlitwa, nie wyróżniająca się zbytnio. styl u ciebie widywałam lepszy.

poza tym nie powinno być "mojej prośby"?

popracować, bo temat mi się podoba!

pozdrawiam ciepło!
ER

Opublikowano

Quimenn, Jerzy.. jesteście bezwzględni..:)
Co do wiersza.... teamt może byc... przecież o wszystkim ludzie piszą.. ale .. tak jak pisze Ewa... można chyba sporo zmienic.... Na pewno powinno byc."Pan wysłuchał mojej prośby"... Pozdrawiam..:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...