Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

półmrroki jasności - gdy za dużo godzin w godzinie

stanislawa zak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

stanislawa zak

stanislawa zak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

półjasność ociera się kocią tęsknotą
o grzbiet półmrr oku
szarobure obydwa mrr uczą
kołys kołys ankę
na rozległych biegu nacht

półcieniami otul otul ona
ciasno oddy oty cham
gdy dobre go i
wyj wyj ścia brak
zamrr oczenie jest sytuacją

bladym księży księży cem obu
stronne roz zmowy pro wadzą
wpół dr rogi zwycięstwa

kuku kuku łka za szybką
za szybko wy padła
jutro wymienię na kota - na murr murando

pan Cogito wy baczy wiersze pis ssane słonocą

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

Ryzykowna, ale sprytna zabawa słowem - nie zawsze to się udaje, szczególnie, że tych kotów też zatrzęsienie :)
Ale wiersza broni nieszablonowośc, umiejętnośc tejże zabawy, szczególnie, że jest on i pełen głębszej treści.
Kolejna perełka w tym niby śmietniku "kóltóry".
Pozdrawiam.

Miłka Maj

Miłka Maj

Opublikowano
Opublikowano

półmroczność jasna=amok amokalny; mam tak z rana :)

kolejny raz mnie zaskakujesz, Stasiu, ale bardzo na +
muzykalny ten Twój tekst, mimo, że to tylko mrrruuuu czando, a może AŻ;
Kukułka na kota? Świetny pomysł, kupuję w ciemno!
Serdeczności/ V.

Eugen De

Eugen De

Opublikowano
Opublikowano

Pani stanisławo, pierwsze czytanie i pierwsze skojarzenie to: wiersz dla jąkały! mru, mru mruczando, ale potem okazuje się być fajna zabawą z neologizmami "słonoc" czy, jak w tytule, z oksymoronem. Niektóre rozłozenie słowa na sylaby troszkę naciągane, jak: "gdy dobre go..." Pozdrawiam.

stanislawa zak

stanislawa zak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Michale, dziękiza zrozumienie kociej tęsknoty1 zamrrruczona ES
Miłko, wymiana się uda? ,koty są wolniejsze w kukaniu czasu! he he
SZteffi- poz draw-tak Drawa skuta lodem immmruczę ostatnio za bardzo!
Dzie wuszko tobie nie grozi wymiana kukułki na kota! chociaż ich tyle masz ale czasu wiecej PA
WEo! dzięi hau mruuu
Tomku wersy po twojemu- cześć ci
Euge niuszu, naciąganie poprawiłam zauważ,dzięki za wnikliwą ana lizę.

wszyskim dużo słońca znad poz-draw-skiego!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Linieje i Nil?

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Melu, i to jajo tiulem?
    • aniat.
      Niedopasowanie

      Przez aniat. · Opublikowano

      @Gosława Dziękuję. Dobrze, że to tylko przejściowy moment.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Myszolak Czasem trudno nadążyć, a czasami zatrzymuje Cię przeszłość, albo Twoja niepewność… Dziękuję za zainteresowanie. Pozdrawiam ciepło.
    • andrew
      Z deszczem…

      Przez andrew · Opublikowano

      @KOBIETA Z uśmiechem słońce się obudzi.   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • finch
      łyżwy i sanki

      Przez finch · Opublikowano

      tylko popatrz ulepiłem ci bałwanka z marchewkowym nosem stoi na polu obok plecaka pełnego jacków i placków   kocham babcine śledziowe zupy świąteczne braci marx a charlie chaplin i ja jesteśmy z tej samej gliny takie z nas bratki   to nic że sporo udajemy mamy przecież łyżwy sanki gdzie twoje rękawiczki nie wiem owiniemy więc dłonie szalikiem a może spróbujemy żyć cieplej
    • ViennaP
      Pożegnania

      Przez ViennaP · Opublikowano

      Wszystko kiedyś się kończy. Odchodzimy, by... Jak noc po dniu i dzień po nocy. W nieskończoności czasu, przestrzeni i możliwości my, kreatorzy. Niedoskonali, a zarazem jakże doskonali bogowie własnych światów. Czy rozumiesz...? Kiedy przestaniesz się bać i otworzysz swoje szeroko zamknięte oczy, zrozumiesz. A wtedy uśmiechniesz się. Wolny. Czy może być coś piękniejszego, niż zrozumienie tego...? :) Uciekałam tak długo przed mrokiem, że zapomniałam kim jestem. Ale kiedy się zatrzymałam i uśmiechnęłam do niego, on uśmiechnął się do mnie. Dwie strony tego samego.  Wszystko kiedyś się kończy, a zarazem nic się nie kończy. Na chwilę zamknę oczy, by znów je otworzyć. A może wtedy zalśnisz w nich Ty? Kto wie...? :)    Wojowniczka   i zdjęła maskę  i odłożyła tarczę i odrzuciła miecz   po raz pierwszy taka bezbronna i tak bezgranicznie wolna   po ostatniej najważniejszej z walk samej z sobą   A.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...