Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cisza ma barwę miodu
A smak wzięła od śniegu

W jej wizerunku widzę
Koncerty Brandenburskie
I słyszę płomienie świec

Cisza dotyka mnie
Twoimi łakomymi oczami
I mówi do mnie
Niewidzącymi ustami

Kładziesz ją głodnymi palcami
Jak ciężki powróz
Na mych piersiach

Opublikowano

na piersiach (ale moich) powinien być widoczny ruch, charakterystyczny dla wzdychających kobiet. Ale niestety - pozostaje bez rewelacji, chociaż właśnie tak się zapowiadało. Coś schrzaniło wrażenie.
pozdr.

Opublikowano

Witajcie, dziękuję za wszystkie uwagi, muszę przyznać że celowo pozostawiłam ten wiersz
" otwarty", bo ta cisza raz mnie uskrzydla to znów przytłacza, stąd ten powróz ...hmmm, jako przestroga, bo Boże broń, uwiązać się na nim nie dam , o co to , to nie....:) miłego wieczoru życzę.

PS. Miło mi Arku, że choć pojedyncze zdania , zapadły Ci w pamięć. Trzymaj się cieplutko.

Opublikowano

Hi hi hi Stasieńko, uwielbiam jak mnie dręczysz, bo z twoich udręk coś ciekawego wynalazłam , niech zostanie ten "ami", boć się doczytałam że to kochanka oznacza....mmm, niech zostanie , nawet w zadużej ilości :)
Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie ma cię w moim śnie. Jesteś na powiekach, nim zasnę, obłok się rozproszy.   Sen wylał cały błękit, zostawił szare oczy.
    • @violetta nie wierzę w twoją pogodę
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  
    • @Dark_Apostle_ Kurde, no super !!!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...