Z Bieszczad

[Zielony promyczek]

to już ostatni szept
gaśnie bielejąc
na szczytach
za chwilę zmierzch
spłynie z drzew
mgła otuli powietrze

tak pachnie wieczór

a kiedy już ucichnie
najmniejszy dźwiek
wtopi się w ciszę
oddech

gwiazdy przykryją myśli
rozkołysane czernią

w sercu spokój

rodzi się noc

[Alicja_Wysocka]

Ukołysałaś mnie na słodko, dobrze mi tak... :)

[Piotr Sanocki]

"szept", "powietrze", "oddech";
"ucichnie", "dźwiek", "ciszę" - widzisz jakies podobieństwo?

Rada: nie buduj wiersza na dwóch filarach. Nie mąć kijem we wodzie, jakby miała się zamienić w zupę. W tym wierszu zapomniałeś o motywie. Na siłę starasz się stworzyć klimat (nieudolnie jak narazie) i zapominasz o celu utworu.

Puenta!!? ;)

Pozdrawiam serdecznie

[Waldemar Talar]

Ciepło i miło mi się zrobiło .
plusik.
Pozdrawiam Waldemar

[Krzysztof Wysocki]

Byłem kilkakrotnie w Bieszczadach i jest tak jak piszesz. Pozdrawiam.