Ból

[Witold Marek]

szpula kolczastej nici
przewleczonej przez życie.

któraś dymiąca gwiazda
raptem puści ją w ruch.

pękaty wielbłąd utkwi
w uchu-nieubłaganiu.

oblubieńca rozciagną
na rozstaju dróg.

wieczność ślepa i gęsta
tlić się będzie jak hiob.

i którędy po puentę,
przez karę? przez śmierć?

póki co, imiona bólu
noszą jak kwiat za uchem.

[Roman Bezet]

Porusza coś we mnie, ale przez 'zacinanie się' drażni.
Chyba Ci to chodziło po głowie, Autorze, nieprawdaż?
;)
pzdr. b

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaciął się też i we mnie, już dawno. I uparł: Chcę go napisać "skończenie", a coś tu odstaje, jak widzisz. Więc coś znów podmienię, wrzucę na górę i przyjdę po Wielkm Mrozie, może będą i sugestie :)

[kalina kowalska]

Pointa jak najbardziej, a i owszem:)
tylko ten rusycyzm "póki co" razi

pozdrawiam

PS. tli się jak hiob - bardzo na tak