metaloterapia

[Marta.LŚ]

na skroniach zaciskają się kleszcze
w głowie słychać tępe uderzenia tam
tamów z głębin nadciąga lęk ma smak
metalu i zapach zranionego drzewa

za oknem stygnie asfalt
kropla po kropli
gaśnie niebo

drżącą ręką strząsam wspomnienia
chwiejną stopą dotykam dna źrenic(ą)
zamgloną szukam jasnych kwiatów
na wytrawionej łące czarna dziura

jaskiniowy umysł zaczyna współgrać
z umysłem świadomym wiruję bez bólu
oplata mnie kokon bogatych snów
przędzą marzeń malowideł na szkle

umrzemy wszyscy co za szczęście mieć
alabastrową cerę podkrążone oczy
rysy w kącikach ust
lustro

[Lady_Supay]

"stopami dotykam źrenic
jakby dłoni zwyczajnych zabrakło"

[Lady_Supay]

"za oknem stygnie asfalt
kropla po kropli
gaśnie niebo " - to fajne

"umrzemy wszyscy co za szczęście mieć
alabastrową cerę podkrążone oczy
rysy w kącikach ust
lustro" - i to fajne, tylko przerzuciłabym inaczej w I wersie

Pozdrawiam