Gdyby Róża żyła...

[Julia Zakochana]

jej okno to czarno-biały telewizor
świszczący chłód wślizguje się
do domu
nawet latem
pokrzywy kwitną w ogródku szarawo
zamiast uśmiechu listonosza
widzi rozmazaną smugę czarnej akwareli

w lustrze pobłyskują bielutkie włosy
śnieg zza drewnianych drzwi podpełza
pod spódnicę

grzebieniem rozdzielając rzadziutkie kosmyki
czeka
pewnego dnia Michał na pewno wróci

[jasiu zły]

No Michał wrócił (tadam!), ale chyba właśnie poczuł ochote na kolejną długą podróż.

[Julia Zakochana]

tzn, że nie chce zostać przy staruszce, bo mu się atmosfera wiersza nie podoba... :/?


aha... wiersz odnosi się do "Cudzoziemki" (zapomniałam dodać)

[stanislawa zak]

pod spódnicą rzadziutkie kosmyki?

[Stanisław Kamykowski]

tytuł nasunął mi na myśl "cudzioziemkę" jak widać słusznie, ale może też dlatego nie podoba mi się klimat tego utworu, to taki mój mały subiektywizm

[Tali Maciej]

a ja pamiętam z warsztatu, utwór się podobał, rozczarowywała tylko końcówka
ale klimat jest niezły więc plusuję

[jasiu zły]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzeba było nie dodawać. Ktoś mi ją streszczał dla własnej sadystycznej przyjemności średnio raz w tygodniu.

[Julia Zakochana]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie jest napisane, że pod spódnicą rzdziutkie kosmyki...
to następna strofa :)

ale może to by coś dało (żeby się tak nie kojarzyło)

jej okno to czarno-biały telewizor
świszczący chłód wślizguje się
do domu
nawet latem
pokrzywy kwitną w ogródku szarawo
zamiast uśmiechu listonosza
widzi rozmazaną smugę czarnej akwareli

śnieg zza drewnianych drzwi podpełza
pod spódnicę

w lustrze pobłyskują bielutkie włosy
grzebieniem rozdzielając rzadziutkie kosmyki
czeka
pewnego dnia Michał na pewno wróci