par lettre

[Krzysztof Kwiatkowski]

piszę do Ciebie o smakowaniu
każdego deszczu i każdego słońca
o tym że uśmiech nie daje szczęścia
i że ja już nie zasnę, aż do końca

piszę do Ciebie o demonach, bo tylko one mi wierzą
siedzą po ciemku i wsłuchują się w obłęd
piszę znowu o nocy, gdyż ta noc to wieczność,
która roni chwilę - jak najczystszą kroplę

piszę o zimie i o wyrazie jej twarzy
zaskoczonym zwykłą nieczułością ludzi
nam jedno przychodzi najłatwiej – ranić
a jej? leczyć pęknięte serca i kapelusze gubić

piszę do Ciebie o tym co wydaje się śmieszne
czasem na pierwszy rzut oka lub na minutę
o tym że jadam, sypiam, tęsknię bardzo i jeszcze
że śpiewam pod prysznicem – tak, to bardzo lubię

piszę do Ciebie bo spośród kobiet mi bliskich
tylko Twoją postać widzę i o Tobie wciąż myślę
i patrzę jak niedorzecznie płoną moje listy
i zastanawiam się – czy ja ten list wyślę?


__________________________________

par lettre (fr.) - listownie

[Eugen De]

Piszę do Ciebie, bo "tęskno mi za tobą (po tobie)" - jakie to romantyczne, rzewne i nostalgiczne. Ładne, ale czy na dzisiaj...." Pozdrawiam.

[Krzysztof Kwiatkowski]

Kilka kropli nostalgii jeszcze chyba nikomu nie zaszkodziło :) Jeżeli nie na dzisiaj, to może na inny dzień?

pozdrawiam
krzysiek

[M._Krzywak]

coś w tym wierszu jest, tylko za bardzo nie mogę wyłowic. Bo pomijając to, czego nie trawię - tej jednej jedynej ( bo po co ciągle i niej myślec ? zwariowac można), jest tutaj jakiś sens. W liście do niej, podmiot praktycznie pisze o sobie, o tym, co przeżywa...
Tak pół na pół, ale nie jest to najgorsze... co czytałem :)
Pozdrawiam

[Kirke szalona]

Forma listu - interesujący chwyt. Nawiązanie do tego jak kiedyś pisano... Nie zachwyca ale i nie drażni, tak pośrednio. Zastanawia mnie tylko zima lecząca pęknięte serca? Pozdrawiam.Asia