Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

umiem wczuć się w życie. codziennie zasypiam
z głową pod telewizorem który od lat wisi nad łóżkiem
jak miecz. w każdej chwili może uciąć sen
albo ułatwić stany przejściowe. pomiędzy

nocą i dniem zawsze coś skrzypi. zmęczone duchy
opadają tyłkami na półki. chowają się do szafek
ze swetrami. podobno po śmierci trzęsie
jeszcze bardziej. uprzejmie ustępuję miejsca

licząc na wsparcie. nie wychylam się
spod kołdry. cienie są gorsze. bezsennie krążą
nad wezgłowiem. zjadają te myśli które każą wierzyć
że pod łóżkiem jest coś więcej niż nic.

Opublikowano

ciekawy, bardzo dobrze się go czyta; w ogóle lubię ten styl pisania, a Ty świetnie nim operujesz (w każdym razie w tym wierszu); jestem oczarowana;
jedyna uwaga to ta, że cienie nie są najgorsze, najgorsze są myśli...

pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Telewizor jako miecz Demoklesa - dobre, wczuc się w życie - osobiście miałem kiedyś podobny motyw w swoim wierszu, dlatego ten jest mi zdecydowanie bliski. Zarówno temat jak i treśc...
Jesten pod wrażeniem...
Pozdrawiam.

Opublikowano

Tali Maciej — Cieszę się, że nie przyczyniłem się do rozczarowania. ;) Dzięki.


Dzie wuszka —
1. cienie zjadają myśli -tak? - Tak.
2. mysli mówią - pod łóżkiem jest coś więcej -tak? - Tak. Tyle, że coś więcej niż nic.
3. chyba dobrze skoro te cienie zeżrą paskudy myśli - Niekoniecznie (patrz punkt 2). Skoro podmiot twierdzi, że są gorsze, najwyraźniej chciałby wierzyć. Dzięki za wizytę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...