Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zabierz mnie i pochwyć, jak suchy liść na wietrze,
Przycumuj mnie do siebie jak zbłąkaną tratwę,
Która dryfuje na przestworzu słonych wód.
Tęsknoty wszystkie z tablicy serca w ten sposób zetrzesz,
I posmakujesz miłość słodszą niż pszczeli miód.

Bądź mi jedyna gwiazdką, której światła dotknąć się można.
Bądź mi lustrem, w którym się zawsze rozpoznam.
Bursztynie przejrzysty, którego odnalazłem po tylu goryczy latach.
Muszelko, której szukałem na niemal wszystkich plażach wiata.
Kwiecie znaleziony na szczycie szklanej góry.
Ty, która rozrywasz wszelkiego egoizmu mury.

Jesteś…. Więc zabierz mnie i pochwyć…

Opublikowano

Liczę się z tym, że uznacie to za kolejny kicz.
Tylko czy poezja zawsze musi być kierowana do wszystkich?
Czasem mi się zdaje , że te schemamtyczne podejście do wiersza jest zbyt
fanatyczne... a przecież wiersz powstaje z otwartego umysłu, z wyobraźni..
To dziecko , które sprawia radość... Kochamy je wszystkie...
Hehe..

Pozdrawiam!

Radosnych Świąt Bożego Narodzenia!!

Opublikowano
Zabierz mnie i pochwyć, jak suchy liść na wietrze,
Przycumuj mnie do siebie jak zbłąkaną tratwę,
--> to wyciąć i do lepszego tekstu użyć

reszta pełna błędów (dotknąć się światła --> kiedy "dotykanie się" w formie zwrotnej kojarzy się raczej z nieco niecnymi praktykami - więc byk to jest; bursztynie przejrzysty, którego(?) powinno być który, plaże wiata - widać, że Autor nie przeczytał tego tekstu po opublikowaniu),
banałów (np. słodsza niż pszczeli miód), bezlitosnych dla czytelnika określeń (np. tablica serca),
jako Czytelnik nieco bardziej wyrobiony, napiszę, że owszem to jest kicz - a najgorsze w nim są błędy, bo świadczą o braku szacunku dla języka ojczystego (moim zdaniem).
więc wielkie nie, dla tego tekstu

przykro mi,
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...