Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Boże...czemu?

GOR
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

GOR

GOR

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Boże,
choć jesteś wszędzie,
wielu Cię niewidzi...
Boże,
choć stworzyłeś ten Świat,
wielu go nienawidzi...
Boże,
choć stworzyłeśwszystkich,
wielu w Ciebie niewierzy...
Boże,
choć dajesz nam siebie,
wielu Cię nieprzyjmuje...
Boże,
czemu?

Yasioo Zimiński

Yasioo Zimiński

Opublikowano
Opublikowano

nie wiem, doszukuje się dłuższy czas czegoś szczególnego w tej niezwykłem wersyfikacji i nie kumam, możem na prawde niekumaty. sam przekaz jest dla mnie niczym nowym, niczym nadzwyczajnym, takie pytania chyba każdy wierzący zadaje a nie wierzący pewnie odwrotne też zadaje, typu: czemu
mimo tego zła
oni wierzą w coś?
pozdrawiam serdecznie

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
Opublikowano

zgodze się z powyższym komentarzem. Jak już podejmowac się takiego tematu, to bardziej się w niego wgłębiac, a nie tworzyc udziwnioną wersyfikacje, bo to tworzy zasłone dymną - oczywiście w pzrypadku tego tekstu.
A Bóg w takim ujęciu nawet do mnie nie przemawia. A na to pytanie raczej nikt nie odpowie...
Pozdrawiam.

Jacek Mucha

Jacek Mucha

Opublikowano
Opublikowano

Na tak postawione pytanie teologia odpowiada następująco:
Bóg stworzył człowieka wolnym nie po to aby człowiek ów mógł wybrać między póściem nad rzekę czy póściem do lasu. Wolnośc polega na wyborze miłości w Boga, czy do Boga (czyli to co głośił J.P. II - Bóg jest miłością). Bóg nie chciał stworzyć maszynki 'do kochania', bo i po co?
A pytanie po co jest zło? Przytoczę (w dużym skrócie) znowu J.P. II : zło jest po to aby istnaiało jeszcze większe dobro.
Nie takie trudne te pytania :)
Pozdrawiam. JM.
PS. wiersz ogólnie na tak.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      W Weronie...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Marek.zak1
      Ministerstwo Dziwnych Kroków

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Poezja to życie
      Początek końca

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Mikerreq
      Bilans

      Przez Mikerreq · Opublikowano

      Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Wiechu J. K.
      O zegarach

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...