Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

następny dzień
rozdziera mnie
jak
kartkę papieru

zapiszę
siebie
twoimi włosami
jak pamiętnik

na drugiej stronie
wyszyję
uśmiechy cudzym dzieciom
kredą po tablicy

i potem

nasze dzieci
pogłaszczę bajką
uśpię tęsknotą za tatusiem

tobie
zdążę jeszcze
posłać list
za ocean

i wreszcie
łóżko
puste i zimne

Opublikowano

Chciałbym coś zanegowac, ale nie potrafię. Twój wiersz ma w sobie taki ładunek smutku za kimś, kogo nie ma w tej chwili, że jest zbyt poważny jak na uwagi np. warsztatowe.
Spodobał mi się jako odkrycie pewnych emocji, mówienie o czymś w taki sposób, że w pewnej chwili aż wciąga, mnie od wersu "i potem"...
Pozdrawiam!!!

Opublikowano

w sumie to jest tak, że dałoby się przyczepić do wszystkiego, tatusia, dzieci ( chociaż sama forma - powtórzenie), ale są takie wiersze które mają po prostu klimat, no choćby tam nie wiem co pisali głupiego to napisałaś dobry wiersz.
naprawdę da się go "poczuć"/ pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

dziękuję wszystkim :) wiersz został napisany w wakacje...
hmm.. jednak jak przeleży parę miesięcy to jest znacznie lepszy niż te "na świeżo" dziękuję raz jeszcze, bardzo się cieszę, że się podoba :*

pozdrawiam zmęczona próbną maturą/// :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gocell też znam takie listy:   Zakresu kres   Abordaż anturażu, Aranżacja oranżu. Angaż w Paryżu –  nieprawdaż? Paryż, azaliż... żelazko   Oto lista w stylu Eco   Umberto jak otręby, Otranto stare i starte, Opactwo nie otwarte. Postmoderny reduktor: Anty-Derrida Ador -  Matkę Boską Niebieską   Na tron! Zum Nord – jak Prawi Wikingom. Wiki Leaks to, a kiwa?    
    • Mrówki   Chodzą, tupią, drepczą. Czarne, białe, czerwone, duże, małe. Coś niosą, ciągną, wkładają, mijają. Tupot jak stąd do Warszawy.   „Nie dałem rady wstać”. "O której godzinie?" "Jaki dzień?"   Mrówki wchodzą do mieszkania, do mojej głowy. W e-mailach, SMS-ach, na WhatsAppie.   Rodzina pulsuje, falami zalewa. Trzeba zadzwonić, napisać, pocieszyć.   W nowym mieszkaniu syna – mrówki. Mąż nie wstał, jak zaplanował. Mama nie wie, jaki dzień.   Pójdę na basen. Mrówki w kolanie utopią się, Nie będzie bolało aż tak.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      wręcz przeciwnie , system chce wiedziec o każdym takim dziecku aby móc je uciszać uciskać dyskredytować nazywać niezdolnym społecznie . a psycholodzy systemowi ? co oni mogą wiedzieć ? tylko tyle ile im program pozwolił lub kazał. ograniczone bioandroidy. też układałem klocki - IQ 160 , teraz mniej niż zero :D - proszę ułożyć klocki . - a co ? sama nie umisz ?
    • @Migrena   Generalnie zgadzam się z każdym ,(słowem/wersem) – w pełni i po trochu. Ale przyznaj, że taki jest awers. Bo rewers... Bo rewers to... solidna dawka humoru! Te brzuchy, bebechy, liszaje... Fajowe! C'est la vie. Et la vie est drôle.  
    • @Anna1980   piasku poszum marzenie a drzewo tę wierzbę luneta przeistacza a kurz muszę złoty  przetrzeć  żeby spamiętać  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...