Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dobry Pan miał pomysł. Złapałem intencje. Wybaczam zatem podmiotowi l. pierwszy wers. W sumie to nawet pierwsza strofa to też innowacja w tym temacie. W ten sposób jeszcze nie myślałem ( gorzej, że ja na tych obrazkach nic nie widzę )...
Podoba się, zostawiam plus i pozdrowiena.

Opublikowano

trójwymiarowa pocztówka też się zmienia zależnie od kąta spojrzenia miłość jak pocztówka oby jednak inny punkt spoglądania był jeszcze piękniejszy czego sobie i wszystkim życzę i oczywiście mimo deszczu bardzo gorący plus

Opublikowano

"Druga zwrotka" - zupełnie niepotrzebna. Waldemarze miły, pod wierszem swoim albo komentarzem masz opcje, gdzie między innymi jest "edytuj". Wciskasz, poprawiasz i nie ma sprawy. Wiersz w pomyśle ciekawy holograficzna pocztówa. Wykonanie, delikatnie mówiąc - mniej.
Pozdrawiam,
Ja.

Opublikowano

Pierwszą zwrotkę przeczytałem i nawet zrozumiałem.
Przy drugiej strasznie namęczyłem się ... ale dokonałem wszechstronnej analizy wiersza i stwierdzam, że pierwsza zwrotke dużo lepsza warsztatowo. Nad drugą musisz jeszcze popracować. Spróbuj mniej dosłownie.
Pozdrawiam. JM.

Opublikowano

nie no co wy!
pierwsza zwrotka jest zupełnie tandeciarska!
Miłośc jak kwiat
ma różne odcienie
które nas fascynują
?????Proszę was....jak takie coś może sie podobać....
ja takie zdania czytałam setki razy!
przykro mi ale nic mnie nie zachwyca

Opublikowano

Witaj Waldemarze ;-) , myślę , że można wykrzesać jeszcze z tego wiersza DUCHA ...Pisać o codzienności i o tym co już było też jest sztuką . W poługiwaniu się prostym językiem można wyłowić mnóstwo głębi.Pozdrawiam ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Kurczę, na miejscu adresatki lirycznej zaczęłabym się bać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...