Kaki Mroczki - ufolnione od wejrzenia doń.

[Messalin_Nagietka]

Lej taki, jakie Kaki Mroczki całe,
po onym głazie, co się wzbił w pomroce,
gdy ziemia drzewcem a niebo chorałem
wzbierało w tonie, jak w napiętej procy.
Błysło, świsnęło i ozwało grzmotem.
Z trzech dwa kamienie ostały pokotem.

Ten, co odleciał, pewnie nie był skałą.
Więc jęto badać pozostało parę.
Walono młotem, kopano i lano
strumieniem wody, ponadto i żarem,
lecz ani drgnęło które, co uszczknęło,
aż z lania prysło. Takoż połać lejom.

Stąd, aby zatrzeć dość śmierdzącą sprawę,
Sadzono atrap trzy skalne pomniki
I jeśli kto tam w nich rozpozna nawet
Ludzkie szyderstwo, niechaj wie, że dziki
ten, co próbuje dowieść prawd i przyczyn,
że trzy kamienie były, w nich kosmici.

A nuż na boga, przodków proch i co tam
na drodze mogło stanąć albo fruwać.
Człek choćby widział, czasem tak zamota,
że z opowieści kamień albo duda.
I na nic myśli słowami łomocą,
wszak kak to pręgierz, mroczki zwane nocą.

----------------------------------------------------
od autora:
Kaki Mroczki – wieś na pł. Od Przasnysza. W tworzeniu tej nazwy brały udział aż dwa przezwiska: Kak, co znaczy pręgierz i Mroczek, lubiący zmrok. Na polach tej wsi odkryto 3 olbrzymie głazy narzutowe o obwodach 800 - 1000 cm. Jeden głaz znajduje się na wzgórzu koło szosy przed wsią, dwa na łące przy drodze polnej prowadzącej na północ.