Szczęśliwa

[Danulla]

Surowo targnąłeś mój śpiew za ucho.
Krzyknąłeś: „Dosyć tego! Bądźże wreszcie cicho!”
Wetknęłam Ci tylko westchnienie do słuchu.


Rozbiegły się nogi w tańcu... w rozpuku...
Uciąłeś w deskę tupnięciem swawolę.
„Przestań wariować, bo nie wydolę!”


I już śmiech błogi Twe oczy zaklina.
„Co się tak szczerzysz?!” I tu przeklinasz.


Lecz ja nie umiem tak- zamknąć motyla,
Który mnie szczęściem dzień cały gila.

[Danulla]

Mialam jakies problemy ze stronka dlatego tak pozno publikuje kolejny wiersz.

Bardzo odbiega od tematyki, w ktorej zazwyczaj tworze,dlatego umieszczam go wsrod poczatkujacych :)

Pozdrawiam

[Kai_Fist]

(dopisek jak najbardziej drażniący i mi się nie podobający!!!)

a wierszyk wyszedł całkiem śmieszny i zabawny :)
bardzo zabawny :)
a puenta rozwala uśmiechem :)

zaklina - przeklinasz -> tu coś mi nie gra, te słowa za bardzo do siebie podobne.

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Dorma]

Po czesci zgadzam sie z Kaiem.Cos z tym przeklinaniem zgrzyta..Ale tak mnie rozbawilas..Super.

Ladnie tresc wspolgra z rymami

Jest zabawna puenta i wogole..Podoba mi sie..Choc nie dokonca rozumiem przeslania

[Danulla]

Hmm,na dzien dzisiejszy moge wymyslic cos takiego:

I już śmiech błogi zlość z oczu wycina.
„Co się tak szczerzysz?!” I tu przeklinasz.

Ale czy stosowniejszy??