Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

drwiący uśmiech spikera
nie odebrał mi ochoty
jakby wiedział o mnie coś
czego nie wiedzą gwiazdy
patrząc z góry
na niedoskonałość ludzi
tu- mojego lenistwa

po dwóch okrążeniach
nogi próbowały skrótów
wzięłam je za pas posłuszeństwa.

,kto drogi skraca
nie nocuje w domu '

liście złowieszczo biegną
ciarkami po plecach

w zębach mrożny uśmiech
mleko przed nosem wysoko
gwiazdy opatrują krwawe pęcherze
niezliczonych wędrówek

dalekie i zimne
wytrąciły mnie z obiegu
wyzwalając umysł ze zbędnych pytań

Opublikowano

tradycyjnie ja

drwiący uśmiech spikera
nie odebrał ochoty
jakby coś o mnie wiedział
czego niewiedzą gwiazdy
patrząc z góry
na niedoskonałość ludzi
i mojego lenistwa

przemaszerowałam dwa okrążenia
nogi próbowały skrótów
wzięłam je za pas
namawiając do posłuszeństwa

kto skraca drogi
nie nocuje w domu


w zębach mroźny uśmiech
naprzeciw gwiazdy mrugały
i to dało do myślenia mleko
przed nosem
na pewno nie moje
gwiazdy za wysoko
wytrąciły mnie z obiegu

szukam tylko rzeczy
których nie można policzyć
gwiazdy odległe i zimne
bez mlecznego kożucha starych dobrych czasów

za bardzo się wywietrzyłam


pozdrawiam T

Opublikowano

Tomku, jak zawsze dzięki ładnie, co prawda nie mogę drukować ale przepiszę twoją wersje! - lepsza!buziole!
kocico mówisz przegadany w nieprzyjemny sposób!I o to chodziło ,żeby było nieprzyjemnie, bo nie lubię chodzić --sama!!!!
Weroniko! sedecznie dziękuję, wiem że podtrzymujesz mnie na duchu, ostatnio coś kiepski mój duch i wszystko opacznie!, nawet net mnie opuszcza czasami- często!buziaki ciepłe!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Dobre słowo”   Pod centrum handlowym straganik rozłożyłem, dobre słowo ludziom dawać postanowiłem.   Myślę sobie: dobrych słów dziś ludziom brakuje, więc tak gratisowo tutaj ich poczęstuję.   Zawiesiłem tablicę: „Dobre słowo każdemu”, „Darmowe” – dorzuciłem – „bogatemu i biednemu”.   Tam, gdzie miejsce na cenę, żadnych liczb nie wpisałem, nigdy za dobre słowa pieniędzy nie brałem.   Zawsze, jak komplementy, nawet słowa w pośpiechu, gratis rozdawałem w szczerości i w uśmiechu.   Zdziwiło mnie bardzo spojrzenie każdego, bo na mnie patrzyli jak na nienormalnego.   Za dobrym słowem nikt tu nie przepadał, śledzili mnie wilkiem, jakbym ich okradał.   I nagle słyszę z tyłu głos starszego pana: – Widzę, że pan tutaj stoi tak od rana?   Przytaknąłem mu głową z niesmakiem na twarzy, a on do mnie powiada: – Za dużo pan marzy.   Mówi to dobrym słowem i dorzuca z szarmem: – Ludzie chcą wszystko kupić, nie dostawać darmo.   Wystaw pan tu cenę, – dodaj słowom wartości – zaraz ktoś się zjawi, choćby z ciekawości.   Napisałem: „Pięć złotych”. Przyszła starsza babcia, była pewnie miejscowa, bo przybyła w kapciach.   Podeszła i patrzy, jeszcze nie spytała, a już inna osoba za tą babcią stała.   Ludzie darmo nie chcą ani brać, ani dawać. Nawet dobre słowa kupić chcą – nie dostawać.   Co darmo – nic niewarte, jesteśmy już takimi: chcemy płacić za wszystko, by poczuć się lepszymi.   I tak w tym naszym świecie prawdę zrozumiałem: że najdroższe jest właśnie to, co darmo dać chciałem.   Leszek Piotr Laskowski
    • @.KOBIETA.... gwiazd, blikiem się nie da.. ;)  
    • Matkom Sasa! Hasa smok tam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...