Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeśli mamy się kochać wierszem,
Sięgnąć rozkoszy szczytu,
To lepiej, kochanie, w kołderce,
Tylko się do mnie przytul.

Pozwól, ogarnąć ramieniem,
Słodzić ustami ręce,
Wylać pocałunki strumieniem,
Usta, oczy - najwięcej.

Potem niepostrzeżenie odjechać,
Gwiaździście - wozem małym,
Wsłuchując się w pulsarów echa,
Okrążać widnokrąg cały.

Zatrzymać się, chociaż na chwilę,
Ukraść srebro księżyca.
W Twych oczach szczęścia znów tyle,
Odkryłaś - srebro zachwyca.

W tej chwili - otwieram oczy,
Noc ciemna, ja zaspany,
Słyszę: "stary zgłupiałeś w nocy
Kochać się
- wierszem rymowanym"

ps. urzekł mnie wiersz Ali a proza życia swoje robi

Opublikowano

Lubię czytać wiersze rymowane. Oj lubię.
Całkiem przyjemny wiersz.
Najlepsze treściowo zwrotki: pierwsza i ostatnia. Środek taki troszeczkę przegadany.
Ale ogólne wrażenia bardzo dobre.
Kłaniam się nisko.

Opublikowano

Jacek:
Dziękuje za bardzo dobre wrażenie, a środek może i przegadany ale sporo treści zawiera.

Łucja:
Miło że urzeka. Czasem trzeba obudzić.

dzie wuszka:
Jak zauważyłaś uwielbiamy to samo. Ale przebudzenie przez drugą osobę ma być takie ostre a jednocześnie senne - zastanawiałem się nawet czy tego nie roz wlec.

Alu:
Przyznam się,że długo się zastanawiałem zanim wkleiłem, czy się nie obrazisz, ponieważ wykorzystałem Twój motyw, ale on mnie natchnął? Jest mi szczególnie miło, że tak przyjęłaś.

Stasiu:
jeśli Ci serce zakwitło to pewno zaraz coś nowego wkleisz. Kwitnące serce uskrzydla - wena.

Ona Kot
Dziękuję za korektę i za przyjemne przeczytanie.


Pozdrawiam rymując Jacek

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Idyllęta nie chodzi o oszustwo, mitomanię, czy dziecięcą skłonność do fantazjowania. ta kreacja-konfabulacja nie ma w sobie nic z afirmowania zbawiennych mocy  wyobraźni, jej sił stwórczych. co więc chcę przekazać? drabinę w moim domu, wiodącą na strych. widzisz, jak pusto? ładnie wysprzątałem, zabawki, ubrania po zmarłych, czarno-biały telewizor, dziesiątki innych, mniejszych i większych śladów dawno zamkniętego czasu poszły na wycieczkę w ogień, lub na śmietnik. zostały dwa worki z doniczkami. za życia mamy w domu było pełno kwiatów. teraz też są, ale kaktusy, a to nie to samo. kaktusy – prawdziwy metal, Gorgoroth pośród roślin. patrz tu: peerelowskie ceramidło. jest z gliny i absolutnie pozbawione cech drapieżności. proponuję ci zabawę: wyobraź sobie, że na tej, od dawna nieużywanej doniczce zasadza się wielki świat, jest ona esencją przygód, pełni życia! tą, wyekspediowaną lata temu na strych doniczką, wygrywa się wojny, podbija księstwa! patrzysz na nią i jesteś bon vivantem i/albo macho, do tego – miliarderem ze szlacheckiego rodu, Sławoszem Bondem-Poniatowskim, lecisz z nią, na niej, w niej i dzięki niej w kosmos, odzierasz z życiorysu Aleksandra Dobę, Brada Pitta, Johnny'ego Deppa, dzięki doniczce wynajdujesz lek na wszelkie rodzaje raka, więcej  – stwarzasz panaceum, kamulec filozoficzny, podrywasz każdą kobietę (czy mężczyznę, whatever), pusta skorupa z czasów Polski Ludowej zapewnia ci niekończącą się sławę, bogactwo nie do ogarnięcia rozumem i rozum właśnie. doniczka – byle co podniesione do rangi cudu, banał w koronie? raczej szukanie okazji, by być. dopatrywanie się nieistniejących zórz na zasnutym chmurami niebie. grzebanie palcami we własnym mięsie, niby w niecce z pulpą tuż po świniobiciu, by znaleźć drugi endoszkielet, ten, o którym milczą podręczniki anatomii. polowanie (czy mające w sobie coś z kłusownictwa?) z siatką na urwisujące w leśnych gęstwinach, ukryte w trawie i za meblami dzieciaki, którymi byliśmy. odgruzowywanie bajek.
    • @viola arvensis Dziękuję :) @Berenika97 Bereniko 97, niezmiennie dziękuję, natomiast prawda jest taka, że absolutnie nie pamiętam słów króla Stasia i nawet nie wiem o kim mowa i co powiedział. Jeśli się zbiegłem z tymi słowami to tylko dlatego, że jakby sam do nich doszedłem :)
    • @Proszalny "mięsem są istoty mnie równe powiedział kanibal" Ja córka niewyrzekła Niedaleka od złudzeń Zatrzymałam się na krowach skończę Nie będę podsycać  Młodych kochanków Bo z nich najdelikatniejsze Ucztowanie mieli przodkowie Nie tacy inni od nas
    • @andrew   gdy gubię się z oczu staję się numerem autobus jedzie bez celu   Cudownego dnia Andrew :) Ku światłu!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...