Budzę się rano

[Piotr_Tabor]

Sen się zrywa
jak klisza w kinematografie -
ciemność.
W ciemnym kinie głowy
słychać oddech i pomruk niezadowolenia.

Przez uchyloną niepewnie kotarę powieki
skrada się przestrzeń,
by wchłonąć
rozchylający płatki zmysłów kielich istnienia.

Wypełzam z morza na plażę jawy.
Brnę w piasek czasu,
który odmierza się sekundami;
jeszcze nieporadny i drżący z zimna.

Po rusztowaniu myśli
wspinam się na poddasze świadomości,
by znów, niemal zawsze tak samo,
spojrzeć na siebie, na was.

Ubieram garnitur wychowania
i ciasno wiążę krawat uśmiechu.
- "Totus tuus".

Połyskująca kula bezwładu
przetacza się między chmurami
nad horyzontem apatii.

[Iris_IK]

Niesamowite!
Wrażenie też robi fakt,że mogę go przeczytać zaraz po napisaniu!

Podoba mi się
Pozdrawiam

[Tommy Jantarek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tu bym wyciął "głowy"

Przecież wszyscy wiedzą jak się czas mierzy ;-)

A tu bym wyciął "wychowania", czytelnik, zwłaszcza tak jak ja nie lubiący garniturów, domyśli się kontekstu
Ale ogólnie fajnie namalowałeś ten obraz i prawie mi się podoba, ale bez obrazy, to tylko moje zdanie, nie musisz go brać zbyt do siebie
Pozdrawiam
[sub]Tekst był edytowany przez Tommy Jantarek dnia 07-11-2003 00:50.[/sub]

[Mirosław_Serocki]

"Sen się zrywa
jak klisza w kinematografie -
ciemność.
W ciemnym kinie głowy
słychać oddech i pomruk niezadowolenia."

Zrobiłbym coś z ciemnościami i głową.

"Przez uchyloną niepewnie kotarę powieki
skrada się przestrzeń,
by wchłonąć
rozchylający płatki zmysłów kielich istnienia."

Motyw istnienia eksploatowany tyle razy, że zastanowiłbym się nad zastosowaniem tego słowa.

"Wypełzam z morza na plażę jawy.
Brnę w piasek czasu,
który odmierza się sekundami;
jeszcze nieporadny i drżący z zimna."

Uwaga taka sama jak u Tommiego. Z jedną różnicą. "piasek czasu" bardzo udany.

"Po rusztowaniu myśli
wspinam się na poddasze świadomości,
by znów, niemal zawsze tak samo,
spojrzeć na siebie, na was."

Metafory wyraźnie słabsze.

"Ubieram garnitur wychowania
i ciasno wiążę krawat uśmiechu.
- "Totus tuus"."

Niekoniecznie trzeba było stosować zwrot "cały twój" w języku łacińskim.

To chyba wszystko, co mam do powiedzenia na temat tego wiersza.
Jeszcze jedno może. O wiele lepszy od poprzedniego, który odważyłem się skomentować.
Pozdr.

[Piotr_Tabor]

do Iris_IK -> bardzo dziękuję.

do Tommy'ego Jantarka -> moim zdaniem wiersz lepiej się czyta gdy słowo 'głowy' jest tam gdzie je umieściłem. przypuszczam jednak, że nie lubisz 'przegadania'. słowo 'głowy' nie jest konieczne (to jedyne słowo, które można z tego wiersza usunąć, nie burząc mojego zamysłu), nie ma jednak dostatecznie mocnych przesłanek, opowiadających się za jego usunięciem. Stanowi ono swoistą podpowiedź dla czytelnika i sprawia (co już wspomniałem), że łatwiej się czyta całą strofę.
'który odmierza się sekundami'
'Przecież wszyscy wiedzą jak się czas mierzy ;-)'
to drobna uszczypliwość, czy niewinny żart ?
zdarza mi się mierzyć czas kuflami piwa, wypalanymi fajkami etc.; rano natomiast, kiedy jestem wiecznie spóźniony, każda sekunda jest na wagę złota (zawsze wstaję na ostatnią chwilę).
'A tu bym wyciął "wychowania", czytelnik, zwłaszcza tak jak ja nie lubiący garniturów, domyśli się kontekstu'
a ja lubię garnitury, szczególnie szyte na miarę. dają komfort dystansu wobec rzeczywistości, wystarczy taki włożyć i już nic nie trzeba mówić, on mówi za Ciebie. nie musisz się na nic wysilać i nikomu imponować wiedzą, elokwencją etc. jak się nad tym głębiej zastanowić to jedna z najwygodniejszych rzeczy ;). wracając do treści wiersza: chciałem tu podkreślić, że wraz z garniturem zakłada się na siebie pewną manierę, maskę itd. wystarczy w tym miejscu wyobrazić sobie szykującego się do pracy przedstawiciela handlowego (pewnie niejeden poeta tak zarabia na chleb). 'wychowania' zostaje, ponieważ nadaje głębsze znaczenie.

do Mirosława Serockiego ->
'Zrobiłbym coś z ciemnościami i głową.'
dla mnie ten wiersz jest pełny i skończony. został na tyle przemyślany, że nie zdecyduję się na jakiekolwiek poprawki. jest to opis stanu umysłu i każde słowo ma tu swoje miejsce i sens (jak w przepisie prawnym). o 'głowie' wspomniałem już wyżej.
'Motyw istnienia eksploatowany tyle razy, że zastanowiłbym się nad zastosowaniem tego słowa.'
nie mam uprzedzeń do słów. w tym wypadku wyraz 'istnienia' ma swoje ratio, więc nie dbam o to, że słowo to zostało wyświechtane. ja go nie nadużywam, dlatego też nie zatraciło ono dla mnie swego znaczenia.
'Uwaga taka sama jak u Tommiego. Z jedną różnicą. "piasek czasu" bardzo udany.'
jak rozumiem nie pasuje Ci 'który odmierza się sekundami;' - ten wers sugeruje pośpiech a w kontekście całej strofy wskazuje co jest główną przyczyną nienaturalności całej sytuacji (pośpiech) - wyobraź sobie rozbitka (okręt snu zatonął) wychodzącego na obcy i nieżyczliwy ląd (czas miast przyjaźnie płynąć, pędzi z dużą szybkością i pogania a Ty musisz się na tej 'wyspie' odnaleźć).
'Niekoniecznie trzeba było stosować zwrot "cały twój" w języku łacińskim.'
To osobisty tekst, a ja mam w zwyczaju wspierać w krytycznych momentach moje doczesne szczątki łaciną.

Pozdrawiam wszystkich i dziękuję.

[Dorma]

Matko
ale wy tu wypracowania piszecie
ja powiem krotko- nawet mi sie podoba:)