Relikt

[Danulla]

Po karmazynowym jeziorze powodzi się Słońce,
powietrze nęci świeżością zachodu.
Tłum ptaków wymyka się nocy,
kalecząc taflę swoimi skrzydłami.

Psoty dzieci dobiegają końca,
troskliwi rodzice zabraniają figli.
Szmaragdowa trawa zapłakała rosą,
mgła nad brzegiem się spowija.

Kordon wspomnień pamięć przerwała.
Wracam do łez,które mi stopy myły,
orkiestry świerszczy,zapachu maciejki,
puchu latawców na wietrze...

Irracjonalny bałagan myśli,
wiara w banały istnienia,
buńczuczne wnioski z doświadczeń,
dewastacja zgwałconego ideału.

Minęło dzieciństwo,bunt pozostał.
Nie patrzę na ptaki,jestem ptakiem.
Grymasy życia obaliły naiwność,
została utopia raju i zachody...

[Danulla]

Specjalnie dla Ciebie Paweł umieszczam teraz ten wiersz.

Pozdrawiam

[Kai_Fist]

jakoś tam za dużo słów,
takich nazbyt częstych motywów,
przez co traci wiersz na oryginalności jak dla mnie,

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Danulla]

Te słowa i motywy są użyte celowo,żeby uplastycznić obraz jaki nakreśliłam.A jezeli jest dla Ciebie potoczny,znaczy,że odebrałeś go tak,jak chciałabym żebyś go odebrał.

[Dorma]

Brakuje mi rymow do takiej formy..Ale i tak jest ladnie

[magda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

potoczność szmaragdowej trawy i maciejki i słońca i dzieciństwa i buntu i ptaków skrzydlatych (dla odmiany)... też zamierzona? to też ma uplastyczniać? ejźe..... po co pisać wiersze celowo nudne i sprane? Brzmi jak wymówka, no i tłumaczenie wiersza ciut.... Czekam na następny, mniej moze zamierzenie plastyczny....

pozdrawiam
magda

[Danulla]

Uważaj kolejne będą plastyczne ale w innym wymiarze

[magda]

Czekam z niecierpliwością :)