Taniec Ducha*

[Adam A]

w rytm bębnów stawiam kroki na krwi ojców.
odziany w bajki i baśnie ludzkości,
wybijające swój własny rytm na ciele
i wnętrzu zawieszonym za zaciśniętymi powiekami.

uderzenia przyśpieszają, ktoś chce czarować.
różdżki w powietrzu może coś znaczą.
jednak dla mnie nie ma pośredników -
tylko śmierć i życie, nic pomiędzy

cichną dźwięki. dotykam gruntu
nigdy nie przyjmował tak ciepło do łona.
znów się podrywam, wiruję szalenie,
lecz to tylko puste ciało, duch wyruszył.

coś mnie atakuje. poruszam sferą, którą rządzę.
odganiam kłamliwe postacie zza biurek i barykad.
kroczyłem samotnie wśród nawałnic,
lecz teraz nie jestem sam – wielu przecież odeszło.

zbijam kontrasty w jedność, którą zaraz oddzielam,
poznając odpowiedzi na pytania, których
nigdy nie zadałem. to czas prawd
wypełniony w przestrzeni mojej niewiary.

tak wiele przesunęło się z boku, ale
niczego nie dotknąłem – sam byłem niczym.
przeciąłem nieskończoność na dwie części
i stanąłem pośrodku. natchniony spadłem.

grunt nigdy nie przyjmował tak zimno do łona.
bębny umilkły, spłonęły magiczne sztandary,
lecz ciało znalazło duszę, dusza - odpowiedzi.
wierne pozostało jedynie ognisko.

--------------------------------------------------------------------

* rytuał idiański - wierzono, że poprzez taniec można połączyć się ze zmarłymi przodkami w Krainie Ducha, po powrocie miała zaś nastąpić regeneracja sił.

[Sanestis_Hombre]

magiczny tekst. działa na wyobraźnię:)
"grunt nigdy nie przyjął tak zimno do łona." - "przyjmował" chyba brzmi lepiej

[Adam A]

Co do poprawki - racja, poprawiłem już. Dzięki.
Dzięki również za te przyjemne słowa na temat wiersz, miło słyszeć ;)

Pozdrawiam serdecznie

[Adam A]

No to tak - w transie byłem kilka razy, może nie było aż takich obrazów, ale też było ciekawie.
A co do reszty - to poezja, po prostu ja tak ten rytuał widzę. Nie musi być to, co sam przeżywałem, tylko moje wyobrażenie. Niekiedy wplatałem fakty, w które wierzyli Idianie.
Tyle.
Ale oczywiście, możesz mieć prawo do własne opinii.

Pozdrawiam

[Adam A]

Kiedyś wpadłem w trans bez środków, przy bębnach, a dokładnie w trakcie grania na perkusji :P=D

Pozdrawiam ;)

[czarna]

"wnętrze zawieszone za zaciśniętymi powiekami"
poruszły mnie twoje słowa
w sposób bardzo oryginalny opisałeś wewnętrze splątanie myśli
pozdrawiam

[Adam A]

Czarna - dzięki i cieszę się, że przypadło go gustu.

Dzie wuszka - no, no może kiedyś razem kitkami pomachamy ;)

Pozdrawiam serdecznie

[EWA_SOCHA]

Przybieglam i ja;)

Fajnie napisany wiersz. Co do wpadania w trans, to osobiście śmiem twierdzić, że czasem wystarczy poprostu się zamyślić... Samo wychodzi, dusza z ciała, a myśli jeszcze obok, jak widownia. Dobrze czasem poczuć troche magii, choćby nie bała własną...

Pozdrawiam SERDECZNIE!

[stanislawa zak]

ciekawy ! ale- - przeciąłem nieskończenie- myślę że lepiej by było-
nieskończoność na dwie części!
pozdrawiam ciepło