Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A ja stałem przed oknem i zastanawiałem się na jakim świecie żyje,
Otoczony kłamstwem, obłudą, nienawiścią po szyje...
I wyciągnąłem ręce w geście rozpaczy
Może ktoś mnie zrozumie, niech mi ktoś wybaczy !!!
Bo urodziłem się w czasach chyba nie dla mnie stworzonych
Poddałem się drodze marzeń niespełnionych,
Takie mi życie daje zobaczyć cuda niezwykłe...
Jakby liczyło na to, że do nich przywykłem...
A jednak dumnie podnosze czoło i wzrok kieruje na czerwieni chmury
Bo mało jest kotów takich, choć czarny, łaciaty czy bury
Co na cztery łapy szczęśliwie upadną
Czyjś epizod z życia ukradną , a potem,
Schowają się przed ludzi-wilków przerażliwym jazgotem...

Popatrz więc jakaż gonitwa wiatru i słońca zachodzącego
Daje nam do myślenia, że coś wszechmogącego
Powoli zbliża się do nas wielkimi wszechświata krokami
Niosąc zagładę i śmierć poprzedzoną mękami...

Opublikowano

Do prawdy nie miał to być hip-hopowy kawałek, bo nie słucham czegoś takiego.Tobie widze nie jest obcy tego rodzaju klimat. Gratuluje wyboru. Dziękuję również, że zechciałeś ocenić.
Nie mniej serdecznie pozdrawiam :)

Opublikowano

"nie jest obcy tego rodzaju klimat. Gratuluje wyboru" oj widzę, że powiało złością, porównałem twój tekst do hiphopu bo jest naprawdę słaby, mało poetycki, i przegadany...

tak apropo, też za taką muzyką nie przepadam

nisko sie kłaniam i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ja to koleś wale ciałem o podłogę  mam taką metafore od dawna w głowie że gdyby ktoś wparował do pokoju w którym się chował i zobaczył mnie jak bezsilna wola nie potrafi nad drzacym ciałem zapanować co w drgwwkach o parkiet uderza to bym im powiedział że tańczę brejkdensakmwtw przyniesie mi klonazepam na ratunek bo to brejkdensowanie to zwykle klamstwo co ukrywa prawde o padaczce i to nieraz w opcji ciała jak grandnmal ale z zachowanirm świadomości gdzie mówię wam bujam klejąc dwujki trójki wielokrotne jakbym był podpisanym przez eminema rapgodem  to jedy potrzebne choćby dziś tylko mi  wyżyć się by poczuć co we mnie tkwi you will say i hurt myself to check that (or if sorry for myenglish but polish is the language of poetry) my sins to whisper to screm what i did  ale ale ja wale cialem o podłogę ale wciąż nie trafiam glowa głową o parkiet o kant stołu na drodze a Ty autorze nje wal głową o parapet  ja to zrobię za ciebie dla ciebie oszczędzaj się 
    • @Wiechu J. K. Uciekam z sieci na przestrzeń nieokiełznaną i wracam z tym co tam odkryję. :) @Berenika97 Zaczęłam zauważać, że wirtual, jest dobry, ale odczuwania zmysłami mi nie zastąpi.  Bardzo brakuje bezpośredniego kontaktu. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie zdążyła... w bryle lodu... jest w człowieku coś takiego, że w jedną stronę jest szybko, w drugą czasami nie ma sposobu... Wiersz daje do myślenia.   Pozdrawiam :)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka   Podoba  i się  pomysł kompozycyjny - ogień jako klamra spinająca trzy przełomowe momenty życia bohaterki -  utratę domu, utratę ukochanego i niemal utratę ręki. Dzięki temu tekst nie jest zwykłą chronologiczną biografią, tylko czymś bardziej przemyślanym. Bardzo podoba mi się ton – ciepły, ironiczny, bez sentymentalizmu ("ta warszawianka z wysokim czołem", "Klara staniała").  A puenta z mężem ("teraz to już moja ręka") to jedno zdanie, które mówi więcej niż niejeden cały akapit o miłości. Tekst świetny.  Brzmi jak  osobista kronika rodzinna.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...