Papież

[majkajastrzebska]

To on nauczył mnie małych
A jednak wielkich rzeczy
To dzięki niemu umiem kochać wierzyć i żyć
I odszedł tak nagle
Ostatnie słowo – Amen
Pstryk! I już go nie ma
Nie ma?
A gazety telewizja Internet?
Przecież wszędzie o tym mówią
A to do mnie jeszcze nie dociera
Co!? Papież nie żyje?! Bzdury opowiadasz!
To może niemożliwe!
A może jednak…
Powoli prawda do mnie dociera
Powoli ale jednak błyskawicznie
Przeszywa mój mózg sprawiając wielki ból
I w końcu to sobie uświadamiam
I spadam w przepaść tonę w otchłani morza
Smutku rozpaczy i przerażenia
Ale on musi przecież gdzieś tu być – czuję go
Jego dusza wleciała na szczyt Tatr
I spogląda na nas łaskawie
I ogarnia skrzydłami nadziei
I śmieje się i żartuje i kremówki je bo lubi
I znowu jest tak jak dawniej???

[Jay Jay Kapuściński]

I znowu jest tak jak dawniej??? - właśnie, i znowu powstają wiersze o papieżu, a ja pytam po co? tyle tego było na forum po śmierci Jana Pawła II, większość to najznakomitsze gnioty, ten wiersz niestety się do nich zalicza. I nie proś mnie o jakiekolwiek tłumaczenie, w tym wypadku wiersz się sam nie broni. Na przyszłość unikaj podobnych tematów, żeby napisać dobry requiem czy chociażby zwykłe wspomnienie, naprawdę trzeba się nagimnastykować. Czytaj, nabieraj doświadczenia i może kiedyś.

pozdr.

[złota lenka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Amen.