Na falach wiatru...

[Mikhael-oo]

Na falach wiatru unoszę się
rozpościeram skrzydła szeroko
szybuje, choć nie wiem gdzie
jestem wolny, czy Ty też?

Pęd wiatru wzmaga się
przylepia spojrzenia zawstydzonych,
którzy zniewoleni są
Oni nie potrafią
czegoś strasznie boją się

Pęd wiatru ludzkich twarz,
mijam je
widzę lęk – czy Ty boisz się?

Odlatuje nie chce już tak
patrzeć na wasz świat

Pęd wiatru wzmaga się
Ja wyżej, wyżej wzbijam ponad obłoki hen
już sam nie wiem czego chce
w pewnej osobie zatracam się.

[Tali Maciej]

wiersz zbudowany na powtórzeniach co jest dozwolone lecz u ciebie troszkę to drażni:

spójrz
w pierwszej strofie

"unoszę się
szybuje
jestem wolny"

w trzech frazach użyłeś słów określających praktycznie to samo, przez co strofa staję się przegadana


druga strofa

"zawstydzonych,
którzy zniewoleni są
Oni nie potrafią
czegoś strasznie boją się"

opisałeś ich, ale praktycznie nie wiadomo o co chodzi ,wiem wprowadzamy tajemniczość ale uzasadnioną

"ludzkich twarz,
mijam je " -tu chyba powinno być twarzy liczba mnoga

"Ja wyżej, wyżej wzbijam ponad obłoki hen" - i znów kilka słów mających to samo znaczenie, znów przegadane

Co do samego wiersza cieszę się, że nie używałeś słów kocham, cierpię, strugi łez, choć z drugiej strony można by ten twój wiersz najpierw wsadzić do warsztatu i tam go troszkę przemodelować

A na koniec powiem, że witam w serwisie zapraszam do zabawy i tyle

nisko siękłaniam i pozdrawiam

[Quimeen]

Od tego "się" mozna zwariować.
Po co takie wydziwianie?

Nie widzę w tym wierszu nic ciekawego, oryginalnego.
Metafory banalne i wytarte.

Pozdrawiam.

[stanislawa zak]

podobny wiersz pisałam lata temu, dziś widzę ile w nim błędów! pozdrawiam ciepło opty...