Chwile prowadzące do Be(j)t chajim /Kartka do Jarreda/

[Tomasz Pietrzak]

Wiem, że mnie prowadzisz do śmierci, wspólnego miejsca żyjących.
(Hiob 30, 23)

Jest trzecia;
podobno chwile, tam są takie same;
wyznaczają je niepowtarzalne chmury
i przeskoki owadów z liścia na liść,
te chwile zaczynają się tu, za życia.
Popatrz na to drzewo za oknem,
jak wyrasta z niego zielona gałąź. Drzewo to ty,
wbrew pozorom nie tak wieczny, usychający,
a gałąź to nieustannie odradzający się czas,
ciągle liczący sekundy pożegnań.
Dziś już swoje naliczył, kiedy podawałeś mi dłoń,
kiedy zamykałeś rano drzwi i wróciłeś z pracy –
każda chwila jest jak jedna kostka
jaką układamy sobie do Be(j)t chajim,
to pojedyncze spojrzenie ku morzu,
małe rytuały poranka, wszystko
jak obietnice przyszłej podróży.

[magdalena13]

tworzysz fantastyczny, błogi nastrój spokoju ,oczekiwania
'' i przeskoki owadów z liścia na liść,
te chwile zaczynają się tu,za życia''- bardzo :)

pozdrawiam

[Tomasz Pietrzak]

Alter Net
magdaleno

dziękuję za budujące komentarze:)

pozdrawiam
Tomek

[Regina Misztela]

z ciekawoscia zawsze zagladam kiedy publikujesz jakis nowy wiersz, rzeczywiscie jak juz ktos wspomnial snujesz jakby melodie ktora uspakaja, plyniesz wersami, zahaczasz o trudne tematy wplatajac ja w codziennosc tak zwyczajna ze az trzeba sie zastanowic na glebszym sensem/mam jednak watpliwosci czy przez to nie popadniesz w banal, czy dasz rade zawsze odroznic prawdziwa poezja od tej wolnosci tworzenia swiata prostego w wierszu/no nic jak na razie plyniesz w dobrym kierunku\p.s przepraszam za czcionke,ale mam rosyjska klawiature/
Regina

[Tomasz Pietrzak]

Regino, widzsz ja sobie już dawno postawiłem za cel 'banalizację' poezji, bo dla mnie poezją jest to co wokół, w najprostrzej rzeczy staram sie znaleźć rzecz wielką, może to przez buddyzm, a może dlatego, że punktem centralnym tego co piszę uczyniłem sobie 'uważność'

bardzo dziękuję za komentarz

Tomek:)