Smucić się w domu

[Krzysztof]

Zamgloną drogą do domu wrócę,
Gdy serce ścisną samotność i żale,
Bolącą ciszę muzyką zakłócę,
Lecz smutek nie opuści mnie wcale.

On będzie nadal w duszy się czaił,
Choć może go wtedy słyszeć nie będę,
Lecz on napewno nie, nie oddali,
I nie straci wartości swej głębię.

Muzykę zciszę, usiądę przy oknie,
W bezdzwięcznym zamrę spokoju,
Na jesień szarą spojrzę samotnie,
Zapłaczę cicho w swym pustym pokoju.

Lecz będzie mi lżej z serca ból zrzucić
I dalej żyć w samotnej jesieni,
Bo w domu jest najlepiej się smucić,
Stwarzać od nowa stare marzenia...

[Tomasz_Biela]

postaram się coś z niego wykrztusić
jest późno wiec nie wiem może co do końca robię
no ale



Tomix

zamgloną drogą wzdłuż serca
wrócę do domu w bolączce
samotności ściszę bezdźwięk
przy oknie s-pokoju zamknę myśli

na jesień spojrzę sen w sen
powrzucam od nowa marzenie
do którego miałem wiele dróg
jest przysypanych teraz liśćmi

czas ucieka przed niebawem
świt
stanie na nogi
a ja pochwalę się nowym doświadczeniem
które pozbierało mnie do kupy


pozdrawiam T