Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tym razem, gdy wróci i zapyta
„czemu donice są w kawałkach
i paprocie krwawią?” odpowiesz,
że stepowałeś, a po drodze
spotkałeś panią, która ślini listy
na poczcie, faceta rozwiązującego
rękawice Gołocie, komiwojażera
z sarmackim wąsem, poskramiacza
pcheł, kogoś, kto zawsze nosi białe
skarpetki do czarnych sandałów,
mężczyznę z chałwą na kamaszach,
brzozy kołyszące się przy swingu,

kobietę w sztucznym futrze unikającą
spojrzeń na Pietrynie, węża z jednym
okiem, zbyt duży silikon w za małym
biuście, kroki zgubione w tańcu, kogoś,
kto nigdy nie obgryzał paznokci
na meczu reprezentacji, zjedzone
samogłoski, głos w twojej głowie
i wszyscy oni zgodnie rzekli;

spytaj lawinę, która zna tę irytację,
gdy już nie można wyhamować,
co robi deszcz, gdy nie pada?
gdzie jest melodia w rapie? czy kochałeś
przez chwilę, czy przez wiele lat?
czemu w liściu jest barwa, a w łodydze
zapach? czemu spacer ulicą małego
miasta jest zawsze zbyt krótki? jak
zgasić światło nie rozniecając mroku? i co
to wszystko w ogóle ma do rzeczy?!

Opublikowano

jak na mój gust, to trochę zbyt litaniowato się zrobiło, aczkolwiek jest tu kilka świetnych zwrotów; najlepsza wg mnie jest ostatnia zwrotka. poza tym muszę dodać, że gdyby go trochę odchudzić to powstał by niezły wiersz

pozdrawiam serdecznie nocą Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Arturze... jw. jest możliwość wyrównania. "Ustalone.. biegnie", aż proszą się o jedną sylabę więcej... a gdyby dać.. rozdane.. podąża.. (?) Czytałam.. na tle lasu starego.. wg mnie byłoby lepiej w rytmice. Ogólnie, sympatyczna treść.
    • @Gosława Uderzający jest w tym wierszu kontrast pomiędzy rzeczywistością tańca, a rzeczywistością życia. Przypomniało mi się, tak w klimacie szkolnych lektur - "Wesele", gdzie taniec odgrywa istotną rolę dla zbudowania sensu tekstu. Z początku to po prostu ludyczny element wiejskiej zabawy, ale stopniowo jego ciężar gatunkowy zmienia się i taniec staje się pojemną, sugestywną metaforą. W pewnym momencie zaczyna on odzwierciedlać duszę człowieka ze wszystkim, co w niej mroczne, trudne, niebezpieczne, graniczne. Podobnie i u Ciebie mogę zaobserwować to przejście od swojskiego, radosnego tańcowania do egzystencjalnych dusznych przestrzeni, które ono otwiera. Chwila zapomnienia jeszcze bardziej, paradoksalnie eksponuje to, przed czym się w nią ucieka - przytłaczającą codzienność, troski, kłopoty, niezrozumienie, desperację, bezradność. W "Weselu" mamy chocholi krąg - tutaj wisielca w stodole - zasadniczo to jedno i to samo - chodzi o ostateczny upadek nadziei i wiary. Upadek, który sobie człowiek -  spróbuję połączyć moją myśl z leitmotivem utworu - sam wytańczył.  
    • @Lenore Grey... urocza gra słów.
    • Mój dom w środku lasu  jest położony wokoło panuje cisza  otulony jest zielenią.    Gałęzie drzew zaglądają w okno  wokoło rosną kwiaty  i mieszkają kolorowe ptaki.    Dusza ludzka która za życia  była złym człowiekiem  odwiedza stare piwnice.   Człowiek u schyłku życia się nawrócił  jego zbrodnie w pamięci pozostały  nie wiem czy mu wybaczono.    W jesienne dni w fotelu przed  kominkiem zasiadam wpatruje się  w świece które na nim stoją.    Ogień płonie ciągle w niego patrzę  nic w nim nie widzę tylko trzask  płonącego drewna słychać.    Ci którzy złymi byli po śmierci  złymi pozostali nikt im nie wybaczy  i ich czynów nie zapomni.    Stoję oparty o kolumnę patrzę  w las zwierzak który tam mieszka  między drzewami stoi.    Podzielę się miejscem w swoim domu niech przyjdą bezdomni  jedzenie na stole stoi.    Porozmawiam ze zbrodniarzem o wojnie niech nie prosi o wybaczenie  bo ja nie wybaczam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...