Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Skończył się czas
Umilkł szelest liści
Całą wieczność czekałem
Kiedy sen się ziści
Gdzieś tam na krańcu świata
Nie ma przy mnie nikogo
Ani siostry, ani brata
Czekałem sam
Czekałem w samotności
Już nie ma emocji
Nawet smutku i złości
Zaraz ciało zadrży
I serce stanie
Nadejdzie ta pora...
Czas na rozstanie

Opublikowano

tekst jest oczywiście wykopany z podziemia uczuć
czyli początki pisania
a jeśli nie to nie gratuluję wykreowanego stylu



***

szelest liści umilkł
przy moim braku
i kogokolwiek


nie ma emocji na żart
jest grymas o śmierci


sen jest śmiercią kliniczną


pozdrawiam T

Opublikowano

Dosłowny, banalny, domyślny, kiepski :)
Na początek popracuj nad formą. Pisanie "ciurkiem" nie zbuduje klimatu. Nawet jak nanosisz tam 1000 wywrotek liści! Nic nie zaszeleści, jak będziesz pisał tak dosłownie. METAFORYZUJ co się da, a efekt murowany! ;)

Aha postaraj się najpierw uatrakcyjnić jakiś temat. Nawet jak cel pointa bęzie oryginalna, ale nieciekawie przedstawiona, to wyjdzie tylko kicz.

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

"Skończył się czas
Umilkł szelest liści
Całą wieczność czekałem
Kiedy sen się ziści"

I wtedy ujrzałem
ten utwór genialny
z wspaniałym przesłaniem
zapewne analnym


A tak poważnie, poczytaj, popracuj, pomyśl i może będą z ciebie ludzie.

Opublikowano

"gdzieś tam na krańcu świata" do tego fragmentu wiersz był nawet przyzwoity, lecz puźniej już lepiej ....... nie mówić, strasznie ale to strasznie banalnie, więcej metafor, dwuznaczności, zaskocz puentą i może będzie coś z twego pióra, a tak pozatym to witam na forum

nisko się kłanim i pozdrawaim

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Idę w dym na ślepo Dymi dom szczurów Kto mieszka jak dudni  Dom szczurów trzęsie Sopotem Przełykam za drogi tonik  Tańczę na pohybel W dym rozpędzam się  Jak dziecko tańczę  Męskim oczom też Dymi dom szczurów
    • @Poet Kadziękuję za poświęcony czas i przeczytanie, miło mi:) 
    • @leo transcendentny niezwykły poruszający 
    • już rozumiem, o tym mówię:   ruszyłem głębiej to tam stały zbite czyny gdzie szkło się wala po asfalcie światło pada nazbyt wnet uważnie krążą metalowe drogi zabierając tego co mu dałem wenę niegdyś rzekłem; ‘to prawda! Całość jeszcze pełnią wejdzie!’   szare, stoją drzwi otworem by odkryć aż za dobrze znany regał krzesło skrzypi, gdy zasiadam wieje w tym pokoju zewsząd, brak kurzu interesująca wymiana   rozlega się pukanie głos, jakby poznaję mówi barwą, tak znikomą treścią zadziwia otóż ktoś w tej ciszy, szuka kogoś   nikt nie stoi jednak w progu kartki nie dotarły który to już raz w tym tygodniu?   Otóż, tędy owędy przeprowadzam się pod kontrolę śpię pod ciepłym drzewem tylko na moment   płonie słońce w śnieżną noc stoję w podartym kapturze z muru spostrzegam- urwał się prąd czy kiedykolwiek wyjdę, czy kiedykolwiek ucieknę stąd?    ów człowiek umarł? A nuż, to ja nie pamiętałem? Czemu ludzki oddany duch, kiedy może on na dobrą sprawę, odejść? Bo prawdą jest, że nie-pamięcią zapomnieć to wszystko chciałem
    • @Waldemar_Talar_Talar świetne 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...