nie pytaj mnie

[magdalena13]

jedna zima z tobą, mało
by planować wspólny czas
choć,wystarczy by się chciało
spotkać ciebie jeszcze raz
ty wiesz
w zwykły dzień i jednym gestem
poruszyłeś mą osobę,
wiosna już,a ja wciąż jestem
skąd więc tyle obaw w tobie
czekaj
nie dogonisz cudzych myśli
sił zabraknie ci i lat,
bądż spokojny, żyj z nadzieją
czas pokaże-kto twój brat
żyj
nie wiem ile dni i wiosen
można przeżyć w niepewności,
ja wypuszczam swoje ptaki,
zaufałam opatrzności,
bez przemyśleń,nienormalnie
jestem tam gdzie chcę i czuję
i nie pytam się ''quo vadis''
dusza wie,gdzie mną kieruje,
Bądż
tyle wyznać dzisiaj mogę
że,do ciebie i z powrotem
ukochałam jedną drogę,
nie pytając się;co potem.
a ja?
nie pojmuję skąd ta siła
że,uparta taka Jestem
widać,można głaz poruszyć
tak niechcący,jednym gestem

[scannet]

pragnę sercem ,całą siłą ,
by tych sił ci wystarczyło


znam z daleka już te słowa
w nich zawarta moja mowa


jakże dużo treści
w takiej krótkiej opowieści


ile trzeba wiary mieć w sobie ,by napisać te słowa ?!