****

[Ann]

kładzie się na powiekach

choć obraz zamglony przez chwilę jeszcze
już ciało w odrętwienie wpada

godziny zaczynają snuć się bez celu
niczym starzec powłócząc nogami

obojętne się staje czy kolorowa to
czy szara pościel ciało okrywa

czasami tylko marzenie senne wyrwie na chwilę głębszy oddech z piersi
i pozwoli śnić sen piękny

aż tęsknota przycupnie na brzegu łóżka
i pocałunek na czole złoży na pożegnanie

[kall]

zbyt wiele liryzmu. wiem - zawsze bronię tego zjawiska w swoich utworach, staram się jednak dozować ilość :p proponuję zacząć pisać od początku. i wiersze wpierw umieszczać w warsztacie - to naprawdę bardzo wartościowy dział, gdzie - troszkę bardziej doświadczeni koledzy - chętie Ci pomogą :-)

pozdrawiam
kalina

[Ann]

Kalino - dziękuję, że choć na chwilę przystanęłaś. I za rady też oczywiście dziękuję.
pozdrawiam