Drogi dawno zapoczątkowane

[Michał kaczmarek]

Po kłótniach stąpamy

Po czynach gnojem ubrudzonych

Po sufitach i łożach

Po lenistwie i po ciężkości na naszych znerwicowanych duszach

Po książkach poezjach

Po wietrze i śniegu

Niekiedy po radościach


Ja i moja matka

Obrażona za kasztany za jeziora

Zmartwiona moim bytem

Załamana moimi egzystencjalnymi planami o których nic nie wie

Mająca pretensje o dzikie wino


Lecz to po jej stronie jest racja

To ona sięgała po słodkie owoce dla mnie

To w niej bije miłość


Nie posłucham jej nauk bo nie dostrzegam litości w pokoleniach i przeznaczeniu

Choć przestrzenie i światła kuszą to ja pozostanę kimś bez nagród

Nie po to by się tym napawać lecz po to by nie zburzyć dróg dawno zapoczątkowanych

[Ona_Kot]

pomylone działy

pozdrawiam

[Anastazja.P]

sio!

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Się nie znacie ;)
pzdr. b
PS. Coś w tym jest, ale mam za bardzo zachwianą równowagę, żeby to dziś zmierzyć ;)

[seweryna żuryńska]

myśl przednia
godna wielu słów
na miłość matki nie wolno się obrażać, trzeba ją polubić
kiedyś będzie ciepłem niezmiennym
swoimi smugami i tak każdy podrepcze
co do wiersza
powtórzenia niestety męczą, nie podkreślają
wyrzuciłabym puste słowa
skompresowała nieco przekaz
zobrazowała
jak Gałczyński, bo chyba w jego partyturze napisane

i proszę się nie zrażać nonszalanckim ... "sio"

pozdrawiam
seweryna

[Messalin_Nagietka]

to jakieś wyżalenie się a nie poezja
pozdrówko MN