-
Ostatnio w Warsztacie
-
Pan K. 14
Zamarznięty leśny staw
Gałęzie drzew pękają od mrozu
Siarczystego jak na Syberii
Śnieg sypki nie trzeszczy
Zwierzęta schowane na zimę
Tylko potężne sople lodu
Zwisają gdzie nie gdzie ze skał
W tej całej scenerii jest postać
Osoby idącej przez ten bezkres
Każdy wydech powietrza zamarza
Policzki różowe z przemarznięcia
Palce częściowo poodmrażane
Ale twardo idzie przed siebie
Aby przetrwać musi rozpalić ogień
Aby zjeść musi zrobić przerębel
Żeby złowić rybę do zjedzenia
Znalazł oslonę przed wiatrem
Ale jak długo wytrwa nie wiadomo ...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 50 odpowiedzi
- 760 wyświetleń
-
erekcjato które wyczerpało wszystkie możliwości 1 2 3
Przez hania kluseczka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 44 odpowiedzi
- 912 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 940 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 728 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 519 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez tetu · Opublikowano
Onirycznie, sensualnie, kobieco. Podoba mi się "szczelna jedność przeciwieństw" jednak to prawda, że się przyciagają:) Pozdrawiam. -
Przez Nata_Kruk · Opublikowano
@Tectosmith... czyli podobnie myślisz, jak Berenika... :) ale o tym niżej, w odp. do niej. To prawda, dzień nie zawsze chce się domknąć ciszą i ogólnym spokojem, wówczas nocny spacerek po domu może przynieść ulgę. Fajnie, że puenta przypadła... -
Przez KOBIETA · Opublikowano
@Berenika97 tak…pomiędzy jawą a snem :) dziękuję, pozdrawiam :) -
Przez _M_arianna_ · Opublikowano
- As? - A powoli kogutku. - Puk tu go - Kilo w opasa. -
Przez Simon Tracy · Opublikowano
"Sen o Wiktorii" Młodopolski erotyk inteligencki Panienka nie wygląda mi ani trochę, na smutną, porzuconą i zdradzoną. O nie! Panienka ma animusz i skora jest widać ku temu, by do mnie uderzać w zaloty sercowe. A ja, z przykrością muszę to dodać, brnę w tą igrę miłosną coraz to głębiej. Bo szukam Twego wzroku, co się ku mnie błyskiem szczęśliwości mieni. Wodzę za Tobą zmysłami i sennym marzeniem nawet, bo mi raźniej wtedy na duszy i weselej w sercu, gdy Cię oglądam co rano i widzę żeś w pełni rada na nasze słowne zaczepki co się mogą zakończyć u restauracyjnego, wieczornego stołu jak i w gorącej, świeżej, nocnej pościeli. Nie dociekam. Czy pocieszenia szukasz prędkiego, boś przed tygodniem ledwie zdradzona została? Czy Cię jednak mój temperament ujął za serce i zapragnęłaś nowego owocu miłości skosztować? Kupidynie, czemu Ty ślepcze, strzały miotasz? W kogo celujesz, sam nie wiesz. Ile się znamy? Niedługo. Dni ledwie dziesiąt. Księżycowych kwadr kilka. A tak nam dwojgu nie wstyd, tych podchodów miłosnych urządzać. A jeśli kiedyś przyjdzie ten dzień, że przekroczymy rozsądku granice, to ja rzeknę tyle, żeśmy temu niewinni. Bo rozgrzeszyć się trzeba. Zdradzeni perfidnie. Połączeni przypadkiem. Czasem jest tak, że to sensu ani celu nie ma. A działa tylko spojrzenie i uśmiech. I ta myśl, że to może nie być tylko sen. Dla Wiktorii mej…Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się